Tuesday, 30 November 2010

ေပ်ာက္ဆုံးမသြားတဲ့ ေက်ာက္တုိင္



ဦးအရိယေက်ာင္းတုိက္မွ လက္ခုပ္သံမ်ား
မြန္ဂုိလြိဳင္ေတြမုိ႕
ေဒါင္း’အလွ ၾကိဳက္ပါသလား
ကုိယ္ေတာ္မွဳိင္းရယ္မုိ႕
ဒုိ႕ဆရာအား
ေတာ္လွန္သမုိင္းေတြရဲ႕
သစၥာတရား
ကြ်န္မခံမ်ဳိးႏြယ္၏
မွတ္တုိင္မ်ား
ကုိဘရွင္တုိ႕ ရပ္တည္သြား
အစဥ္အလာၾကီးစြာေသာ
ျမန္ျပည္ေက်ာင္းေတာ္သား
ေရႊတိဂုံေရာက္ေလတုိင္း
ၾကည္လင္ေအးေစတအား ….။ ။


-စစ္ျငိမ္းဒီေရ

3 comments:

ahphyulay said...

အင္း ..
ဦးဆံုးထင္တာပဲ..။
ဆရာၾကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းနဲ ့ ေနာင္ေတာ္ ့ေနာင္ေတာ္
ေက်ာင္းသားၾကီးေတြကိုမမွီလိုက္ေပမဲ ့ သူတို ့ရဲ ့
မတရားမႈ မွန္သမွ်၊ ကြ်န္မခံ လို တဲ ့စိတ္ဓါတ္ေတြနဲ ့
အလံမလွဲစတန္း တြန္းလွန္ၿဖိဳဖ်က္ခဲ ့တဲ ့ စိတ္ဓါတ္ေတြ
က ယေန ့အထိ ၿမစ္ၾကီးတစ္စင္းလို စီးစင္းေနဆဲပါလို ့...။
( ငါ ့ ကြ်န္ေတာ ့ ခံေနရတံုးေလ..)

ေစာ(အဝါေရာင္ေျမ) said...

သူမ်ားလက္ေအာက္ခံေနရမွ ကြ်န္ျဖစ္တာမဟုပ္ပါဘူး ။
စာရိတ မထိန္းတာ၊ အမ်ိဳးမေစာင့္ေရွာက္တာကလဲ
တဏွာကြ်န္ျဖစ္ေနတာပါပဲ ။
တရားျပသူေတြ တရားမရွာတာလဲ ...
ဘာသာ၊ သာသနာ၊ အမ်ိဳးကို ေစာင့္ေရွာက္ရမွာလို ့ လူတိုင္း စိတ္မွာရွိရင္
အတိုင္းထက္ အလြန္ေပါ့။
ကိုေအာင္လဲ တရဲေၾကာင္းေလးေတြေရးေတာ့ဝူးလား

Anonymous said...

ငါ႔ကၽြန္ လည္း ခံခ်င္ဘူး
သူ႕ကၽြန္လည္း မခံဘူး

ခင္တဲ႔
ေရႊစင္ဦး