Sunday, 21 March 2010

ေသြးပ်က္ဖြယ္ရာ အိမ္ၾကီး (အပုိင္း- ၃)

ေရးသူ- စစ္ျငိမ္းဒီေရ

(ေၾကာက္ရြံ႕ထိတ္လန္႕တတ္သူမ်ား သတိထားျပီး ဖတ္ရူပါ။)

ယခင္ အပုိင္း(၂)မွ အဆက္ ….

အိမ္ၾကီးဟာ ေဆးအသစ္ ထပ္မသုံးထားတာက လႊဲရင္ သိပ္ျပီး မေဟာင္း
ေသးတဲ့ ပုံစံမ်ဳိးပါ။ အိမ္အ၀င္အ၀’နဲ႕ ေအာက္ထပ္မွာ ကိုကုလားအပါအ၀င္
အရပ္ထဲက လူေတြ တရုံးရုံးနဲ႕ ကူညီျပီး သန္႕ရွင္းေရး လုပ္ေနၾကပါတယ္။
သူတုိ႕အုပ္စုကို ျမင္လုိက္တဲ့ ကုိကုလားဟာ ျပဳံးျပျပီး …
“မင္းတုိ႕ကုိ ငါ ျပစရာရွိတယ္ …”

(ကုိေအး) လုပ္ပါအုံး၊ အထူးအဆန္းေတြ ရွိရင္ စိတ္၀င္စားလုိ႕ …။



ကုိကုလားက သူတုိ႕အုပ္စုကုိ အိမ္ၾကီး၏ ေခါင္းရင္းဖက္ရွိ တေနရာကို
ေခၚေဆာင္သြားျပတယ္။ သရက္ပင္ ႏွစ္ပင္ၾကားရွိ အပင္တခ်ဳိ႕ကို ျပသ
ပါတယ္။ ရုတ္တရက္ ခင္ေဇာ္က …
“ဒါ မုန္႕ဟင္းခါး ခ်က္ရင္ သုံးတဲ့ စပါးလင္ ပင္ေတြေလ …”

(ကိုကုလား) ေအးဟုတ္တယ္၊ ဒါ စပါးလင္ပင္၊ ဒီအပင္ေတြကို အိမ္မွာ
မစုိက္ေကာင္းဘူး၊ ဘယ္သူမွလည္း မစုိက္ၾကဘူး၊ ဒီျခံထဲမွာ ဒီအပင္
ေတြ စုိက္ထားတာ ၾကာျပီးလုိ႕ ဦးပြား ေျပာတယ္။

(ေမာင္ေအာင္) ဦးပြားက ဒီျခံအေၾကာင္းကို ေတာ္ေတာ္သိတဲ့ပုံဘဲ၊ အဲဒီ
လူၾကီး ဘာေတြေျပာေသးလဲ ကုိကုလား …။

(ကုိကုလား) လဖက္ရည္ဆုိင္ေရာက္ရင္ ေျပာျပမယ္ေလ၊ ဒီေနရာမွာ
ငါလည္း မေျပာရဲဘူး …။

ဒီလုိနဲ႕ သူတို႕အားလုံး အိမ္ၾကီးအတြင္းကို ၀င္ၾကည့္ၾကပါတယ္။ ေအာက္
ထပ္မွာ ဧည့္ခန္း၊ ထမင္းစားခန္း၊ အိပ္ခန္း၊ စတုိးပုံစံ အခန္းအေသးေလး
တစ္ခု၊ ေရခ်ဳိးခန္း အိမ္သာနဲ႕ မီးဖုိးေခ်ာင္းတုိ႕ ရွိပါတယ္။ အေပၚထပ္ကို
တက္ၾကည့္ဖုိ႕ ကို၀က္ဆီ သူတုိ႕ ေမးေငါ့ျပလုိက္ပါတယ္။ ေအာက္ထပ္
မွာ သန္႕ရွင္းလုပ္ေနတဲ့ လူတခ်ဳိ႕အပါအ၀င္ အေပၚထပ္ကုိ သူတုိ႕ တက္
ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေလွကားအဆုံး အေပၚထပ္ အေပါက္၀’က တံခါးမွာ ေသာ့
ခတ္ထားတာေၾကာင့္ ေသာ့ဖြင့္ဖုိ႕ ေဒၚေလးအိမ္မွာ ေသာ့သြားယူရပါတယ္။
တံခါးကို ဖြင့္ဖြင့္ခ်င္ အေပၚထပ္ဟာ ေတာ္ေတာ္ေလး ေမွာင္ေနပါတယ္။
အေပၚထပ္ ၀’ရန္တာရွိ တံခါးကို ဖြင့္လုိက္မွ အိမ္ထဲကို အလင္းေရာင္ ၀င္
လာပါတယ္။ အေပၚထပ္ရွိ ဘုရားခန္းဟာ ေတာ္ေတာ္ေလး က်ယ္၀န္းပါ
တယ္။ နံေဘးမွာလည္း ပလက္ကုလားထုိင္တခ်ဳိ႕နဲ႕ နံရံေပၚမွာ ပန္းခ်ီကား
ခပ္ၾကီးၾကီးတစ္ခု ခ်ိတ္ဆြဲထားပါတယ္။ ဘုရားခန္းက လႊဲရင္ က်န္အခန္း
အားလုံး အိပ္ခန္းေတြ ျဖစ္ပုံရပါတယ္။ ကို၀က္ကုိ လက္တုိျပီး ဆြဲၾကိဳးခ်
ေသထားတဲ့ အခန္း ဘယ္မွာလဲလုိ႕ လက္နဲ႕ အမူအရာ လုပ္ျပလုိက္ပါ
တယ္။ ကုိ၀က္က အခန္းႏွစ္ခန္းကို လက္ညွိဳးထုိးျပီး ျပပါတယ္။ ႏွစ္ခန္း
စလုံးဟာ ေသာ့မခတ္ထားပါ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကိုေအးက …
“အခန္းထဲကုိ ၀င္ၾကည့္လုိ႕ ရတယ္မဟုတ္လား ကို၀က္၊ သိပ္မေၾကာက္
ပါနဲ႕ …”

(ကို၀က္) ရပါတယ္၊ ၀င္ၾကည့္ေလ …။

ကုိေအးက အခန္းထဲကုိ ေရွ႕ဆုံးကေန ၀င္သြားပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အေပၚ
ရွိ ထုပ္တန္းေတြကို လုိက္ၾကည့္ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ …
“ေမာင္ထူး မင္းအေဒၚကို ေမးၾကည့္ပါလား၊ ငါနည္းနည္း စမ္းၾကည့္ခ်င္
လုိ႕ …”

ေအာက္ထပ္ကေန ဆူညံဆူညံနဲ႕ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းမွ ဆရာေတာ္
အပါအ၀င္ လူၾကီးတခ်ဳိ႕ အေပၚထပ္ကို တက္လာၾကပါတယ္။ ဆရာေတာ္
လက္ထဲမွာ ဖလားတစ္ခုကို ပိုက္ထားပါတယ္။ အထဲမွာလည္း ေရအျပည့္
ပါ။ အေပၚထပ္ရွိ ေနရာအေတာ္မ်ားမ်ားကို ဖလားထဲမွ ပရိတ္ရည္ေတြနဲ႕
လုိက္ျပီး ျဖန္းပါတယ္။ လူၾကီးတခ်ဳိ႕က ေနာက္ေန႕မွာ ပရိတ္တရားနာမယ့္
အေပၚထပ္ ဘုရားခန္းအတြင္း သန္႕ရွင္းလုပ္ေနၾကသလုိ တခ်ဳိ႕လည္း
ေကာ္ေဇာလိပ္ေတြ သယ္ေနၾကပါတယ္။ ဆရာေတာ္က အိမ္ရွိ မိသားစု
မ်ားနဲ႕ ဧည့္သည္အျဖစ္ ေရာက္ရွိေနၾကတဲ့ သူတုိ႕အားလုံးကုိ ပရိတ္ၾကိဳး
ေတြ စြန္႕ၾကဲပါတယ္။ ပရိတ္ခ်ည္ေတြကို ျခံတစ္ခုလုံးနဲ႕ ျခံထဲရွိ အိမ္ေတြ
မွာ ရစ္ပတ္ဖုိ႕ မိန္႕ၾကားျပီး ဆရာေတာ္ ျပန္ၾကြသြားပါတယ္။ အဲဒီေနာက္
ကို၀က္၊ ကိုကုလားတုိ႕ အပါအ၀င္ သန္႕ရွင္းေရး လာ၀ုိင္းကူတဲ့ ရပ္ကြက္
ထဲမွ ကာလသားမ်ားနဲ႕အတူ လဖက္ရည္ဆုိင္ကို သြားၾကပါတယ္။

(ေမာင္ထူး) ကိုေအး ဘာစမ္းမလုိ႕လဲ …။

(ကိုေအး) အမဲသား တုံးကုိ ကြ်တ္ကြ်တ္အိတ္ထဲထည့္၊ ၾကိဳးနဲ႕စည္းျပီး
ဆြဲၾကိဳးခ်ေသထားတဲ့ အခန္းထဲက ထုပ္တန္းမွာ တြဲေလာင္းခ်ထားမယ္၊
ၾကိဳးစ’ကုိ ခပ္ရွည္ရွည္ ထုတ္ျပီး အျပင္ကေန ဆြဲၾကည့္မယ္ေလ၊ အမဲ
သားထုပ္ကို လာဆြဲရင္ အဲဒါ က်ိန္းေသျပီးေပါ့ ….။

(ေမာင္ေအာင္) ဒါဆုိရင္ ၾကိဳးက အရွည္ၾကီး လုပ္ရမွာ၊ ေမာင္ထူးတုိ႕
အေဒၚေရာ သေဘာတူပါ့မလား …။

(ေနာင္ေနာင္) ေဒၚေလးထက္ စာရင္ ဦးေလးဆီမွာ ခြင့္ေတာင္းၾကည့္၊
ဒီလုိလုပ္တာက ျပႆနာကို ဆြခ်င္လုိ႕ မဟုတ္ဘူး၊ အေနအထား
အတုိင္းအတာကို သိခ်င္လုိ႕ လုပ္တာပါ … ေျပာျပီး ခြင့္ေတာင္းၾကည့္
ပါလား ေမာင္ထူး …။

(ေမာင္ထူး) ေျပာေတာ့ ေျပာၾကည့္မယ္၊ ဘယ္ေနရာကေန ၾကိဳးစ’
ကို ကိုင္ထားၾကမွာလဲ ….။

(ကုိေအး) ငါတုိ႕ ခုတည္းေနတဲ့ အိမ္ျပတင္းေပါက္ထဲကို ၾကိဳးစ’ထည့္
ျပီး တစ္ခုခုနဲ႕ ခ်ည္ထားမယ္ေလ …။

(ေမာင္ေအာင္) ကိုကုလား၊ ဦးပြားဆုိတဲ့ လူၾကီးက ဘယ္မွာေနလဲ၊
သူက ဒီအိမ္ၾကီးအေၾကာင္း ဘာေျပာေသးလဲ ….။

(ကုိကုလား) ဦးပြားက အခုေတာ့ အသက္ၾကီးျပီး သူငယ္ျပန္ေနျပီ၊
ေသသြားတဲ့ ေဒၚတင္တုိ႕အေဖ ဦးစည္လက္ထက္က ဦးစည္ထံမွာ
သူ အလုပ္လုပ္ဖူးတယ္၊ ဦးစည္က ပြဲကန္ထရုိက္ဆုိေတာ့ အျငိမ့္
ေတြ ဇာတ္ေတြရွိရင္ သူက ရုံေပါက္၀’မွာ လက္မွတ္စစ္တဲ့ အလုပ္
မ်ဳိးေပါ့၊ ဦးပြား ေျပာျပတာက သူ႕သူေ႒း ဦးစည္က ေစ်းထဲမွာ ၾကက္
ေသြးတုိ႕၊ ဘဲေသြးတုိ႕၊ ဆိတ္ေသြးတုိ႕၊ အမဲေသြးေတြကုိ မၾကာခဏ
သြား၀ယ္ေလ့ရွိတယ္တဲ့၊ အဲလုိ လုိက္၀ယ္တာ ဘာလုပ္မွန္း ဘယ္သူ
မွ မသိၾကဘူး၊ အလုပ္ကိစၥတစ္ခုနဲ႕ ဦးစည္ဆီသြားေတာ့ ဦးစည္က
ျခံထဲက သရက္ပင္ေတြ ၾကားမွာရွိတဲ့ စပါးလင္ပင္ေတြအေပၚ အဲဒီေသြး
ေတြ ေလာင္းခ်ေနတာ ေတြ႕ရတယ္၊ ဦးစည္ပါးစပ္ကလည္း ပြစိပြစိနဲ႕
“နင္တုိ႕ ငါ့ျခံကို ေသေသခ်ာခ်ာ ေစာင့္ေရွာက္ေပးၾက၊ နင္တုိ႕ဖက္က
တာ၀န္ေက်ရင္ ငါ့ဖက္ကလည္း တာ၀န္ေက်မယ္ … ”
လုိ႕ ေျပာေနတာကို ေတြ႕ဖူးတယ္လုိ႕ ဦးပြားက ေျပာျပတယ္ …။

(ကုိ၀က္) ဟုတ္လုိ႕လား ကုလားရယ္၊ ဦးပြားက သူငယ္ျပန္ျပီး
ေလွ်ာက္ေျပာေနတာ ျဖစ္ေနအုံးမယ္၊ အရပ္ထဲက လူၾကီးေတြ ေျပာ
တာၾကားဖူးတယ္၊ ေသသြားတဲ့ ဒီျခံပိုင္ရွင္ ေဒၚတင္ကုိ အဲဒီဦးပြား
လုိက္ၾကိဳက္တာ အသည္းအသန္းပဲတဲ့၊ ေဒၚတင္နဲ႕ သေဘာမတူလုိ႕
ေဒၚတင္’အေဖ့ ဦးစည္အေပၚ ေပါက္ကရ ေလွ်ာက္ေျပာတာေရာ
မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလား …။

(လူငယ္မ်ား) ….. (ရယ္သံမ်ား)

(ကုိကုလား) င၀က္ရယ္ မင္း ငယ္ပါေသးတယ္၊ ထားပါေတာ့ မင္း
ေျပာသလို ဦးပြားက သူ႕ငယ္ရည္စားကို မရလုိ႕ ေဂ်ာက္တြန္းတယ္
ဘဲထား၊ ပု႑က တုိက္တယ္လုိ႕ ေျပာေနၾကတဲ့ ေနရာေတြမွာ ဘာ
ထူးျခားတာ ရွိလဲ၊ မင္း သိလား ….။

(ေမာင္ထူး) ကုိကုလား၊ စိတ္မဆုိးပါနဲ႕ အကိုကလည္း၊ က်ေနာ္တုိ႕က
အကုိ႕ကို ရယ္တာ မဟုတ္ပါဘူး၊ လူၾကီးေတြရဲ႕ ေနာက္ေၾကာင္းရာဇ၀င္
ကုိ ရယ္တာပါ …။

(ရဲစုိး) ဘယ္လုိ … ပု႑က အတုိက္ခံရတဲ့ ေနရာေတြမွာ ထူးျခား
ခ်က္ရွိတယ္ ဟုတ္လား ကိုကုလား … ေျပာျပပါ အကုိ၊ က်ေနာ္တုိ႕
သိခ်င္လုိ႕ …။

(ကိုကုလား) အဲဒီျခံ၊ အဲလုိ ေနရာမ်ဳိးမွာ ေခြးတုိ႕၊ ေၾကာင္တုိ႕ လုံး၀
ေမြးလုိ႕ မရဘူးကြ၊ ျမဲျမဲမွတ္ထား၊ ေမြးထားရင္လည္း ခဏပဲေနတယ္၊
သူ႕အလုိလုိ ထြက္ေျပးရင္ ေျပး၊ မေျပးရင္ ဘာမွ မျဖစ္ပဲ ေသသြား
တတ္တယ္ …။

(ကုိေအး) ဒါဆုိလည္း ဒီည က်ေနာ္တုိ႕ စမ္းၾကည့္မယ္၊ ျပႆနာ
စ’ျဖစ္တာ ဒီစေနေန႕ ညလား …။

(ကုိကုလား) ဟုတ္တယ္၊ လဆန္း(၁) ရက္ေန႕ မတုိင္ခင္ညက
စ’ျပီး ျဖစ္ေနၾက …။

သူတုိ႕အားလုံး ဦးေလးထံတြင္ ခြင့္ေတာင္းၾကပါတယ္။ အမဲသား
အစိမ္းတုံးကို ကြ်တ္ကြ်တ္အိတ္ႏွစ္ထပ္နဲ႕ ထုပ္ျပီး အိတ္ထဲထည့္ပါတယ္၊
အိတ္ရဲ႕ ထိပ္၀ကေန ႏုိင္လြန္ၾကိဳးရွည္ရွည္နဲ႕ လူေသဆုံးခဲ့တဲ့ အခန္း
ရဲ႕ ထုပ္တန္းမွာ တြဲေလာင္းခ်ပါတယ္။ ၾကိဳးကို အခန္းနံရံေပၚေက်ာ္ျပီး
အိမ္ၾကီးရဲ႕ အေပၚထပ္ ျပတင္းေပါက္မွ တဆင့္ အျပင္ကို ထုတ္ပါ
တယ္။ သူတုိ႕တည္းခုိရာ တုိက္ပုေလးရဲ႕ ျပတင္းေပါက္ အထဲအထိ
၀င္ဖုိ႕ ၾကိဳးကို အရွည္ၾကီး သြယ္တန္းရပါတယ္။ အိမ္ၾကီးေပၚကေန
သြယ္တန္းထားတဲ့ ၾကိဳးစ’ကို သူတုိ႕အခန္းထဲရွိ မ်က္နာၾကက္မွ
မီးေခ်ာင္းခ်ိတ္ဆြဲရာ ေၾကးနန္းၾကိဳးမွာ ခ်ည္ေႏွာင္ထားပါတယ္။ ညဖက္
သူတုိ႕ တည္းခုိရာ အိမ္ထဲမွာ သူတုိ႕အုပ္စုအျပင္ အရပ္ထဲမွ ကာလ
သားအခ်ဳိ႕ပါ သူတုိ႕နဲ႕အတူ ရွိေနၾကပါတယ္။

ညဟာ တေျဖးေျဖး တိတ္ဆိတ္လာပါတယ္။ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ဘာစ’
ျဖစ္မလဲလုိ႕ သူတို႕အားလုံး ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾကပါတယ္။ အခ်ိန္ေတြ
သာ တစ္နာရီျပီး တစ္နာရီ ေက်ာ္လြန္ ခဲ့ပါတယ္။ ၾကိဳးစ’ကို ေစာင့္
ဆြဲတဲ့ လွဳပ္ရွားမွဳမ်ဳိး မေတြ႕ရပါ။ မနက္မုိးလင္းခါနီး လင္းၾကက္တြန္
သံ၊ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းဖက္မွ အုန္းေမာင္းေခါက္သံေတြ ထြက္ေပၚ
လာတဲ့ အထိ ဘာမွ မထူးျခားခဲ့ပါ။ ေဒၚေလးတုိ႕ အိမ္ဖက္ကေန
ကို၀က္ နာမည္ လွမ္းေခၚျပီး အလွဴအတြက္ ၀ုိင္းလုပ္ေပးဖုိ႕ လာႏိူး
ပါတယ္။ မနက္ေစာေစာ ကို၀က္နဲ႕အတူ သူတုိ႕အားလုံး အိမ္ၾကီးေပၚ
ရွိ အမဲသား အစိမ္းတုံး ခ်ိတ္ဆြဲထားတဲ့ အခန္းဆီ ေရာက္ၾကပါတယ္။
ဘာထူးျခားမွဳမွ် မေတြ႕ရပါ။ ကုိေအးက ခနဲ႕တဲ့တဲ့ ပုံစံျဖင့္ .…
“ဘယ္လုိလဲ၊ ဒါလက္ေတြ႕ဘဲေလ၊ မင္းတုိ႕ ယုံသြားေအာင္ ဒီည
ထပ္ျပီး စမ္းျပမယ္၊ ေၾကာက္တာနဲ႕ ေျခာက္တာကို လူေတြ မခြဲျခား
တတ္လုိ႕ ဒီလုိ ျဖစ္ေနၾကတာပါကြာ …. ”

အလွဴအိမ္မွာ ေနရတာ ပ်င္းေသာေၾကာင့္ ျမိဳ႕ထဲသြားျပီး ေလွ်ာက္
လည္လုိက္၊ လဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္လုိက္ျဖင့္ ညေနေစာင္းမွ ျခံထဲ
ကို သူတုိ႕ ျပန္လာၾကပါတယ္။ ကို၀က္နဲ႕ အတူ အိမ္ၾကီးေပၚကို
တက္ျပီး အခန္းရဲ႕ ထုပ္တန္းမွာ မေန႕ညကလုိ အမဲသားအစိမ္းတုံးကို
ၾကိဳးနဲ႕ သြယ္တန္းျပီး ခ်ိတ္ဆြဲၾကပါတယ္။ ညဖက္ လဖက္ရည္ဆုိင္က
အျပန္ ဗြီဒီယုိ အတူတူ လုိက္ၾကည့္ဖုိ႕ မီးကင္းတဲမွ ကိုကုလားကိုပါ
ေခၚေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ ေက်ာ္ဟိန္းနဲ႕ တင့္တင့္ထြန္း တုိ႕ပါ၀င္ေသာ
“ဘဂ်မ္းမွာ ဇာတ္လမ္းမရွိ” ဇာတ္ကားကုိ သူတုိ႕ ၾကည့္ေနၾကပါတယ္။

ညကိုးနာရီ မီးကင္းသံေခ်ာင္း သြားေခါက္မယ့္ ကိုကုလားအတြက္
ၾကည့္လက္စ’ ရုပ္ရွင္ကို ခဏ ရပ္လုိက္ပါတယ္။ ကုိကုလား ျပန္လာ
တဲ့အထိ သူတုိ႕ ေစာင့္ေနၾကပါတယ္။ ကိုကုလား အိမ္ထဲ ျပန္ေရာက္
လုိ႕ ရုပ္ရွင္ စ’ၾကည့္မယ္ အျပဳမွာ မ်က္ႏွာၾကက္က မီးေခ်ာင္းဟာ
သိသိသာသာ လွဳပ္ရမ္းသြားပါတယ္။ မီးေခ်ာင္းအေပၚရွိ ေၾကးနန္း
ၾကိဳးဟာ အိမ္ၾကီးေပၚမွ အမဲသား အစိမ္းထုပ္နဲ႕ ၾကိဳးခ်င္း သြယ္တန္း
ထားပါတယ္။ သူတုိ႕အားလုံးရဲ႕ မ်က္လုံးေတြဟာ မီးေခ်ာင္းကေန
သြယ္တန္းထားရာ ၾကိဳးတေလွ်ာက္ကို လုိက္ၾကည့္ေနၾကပါတယ္။

(ကုိေအး) ေလတုိက္လုိ႕လား မသိဘူး၊ ေတာ္ေတာ္ေလးေတာ့
ရမ္းသြားတယ္ …။

(ကုိ၀က္) ဟုတ္တယ္ … ရဲစုိး ညီေလး၊ အျပင္ကို တခ်က္ေလာက္
လွမ္းျပီး ၾကည့္လုိက္ပါအုံး၊ မုိး’စရြာေနျပီလား မေျပာတတ္ဘူး၊ မုိး
ရြာရင္ေတာ့ ဒုကၡပဲ၊ အလွဴအတြက္ ခ်က္ထားတဲ့ ဟင္းအုိးေတြ အိမ္
ထဲ သြင္းရအုံးမယ္၊ ဗြီဒီယုိ ၾကည့္ရတာ ဇိမ္ပ်က္တယ္ကြာ …။

ရဲစုိးဟာ တီဗြီေရွ႕ စုထုိင္ေနတဲ့ လူေတြၾကားကေန အျပင္မွာ မုိးရြာ
မရြာကို လွမ္းၾကည့္ဖုိ႕ ျပတင္းေပါက္ဆီကုိ ထ’သြားပါတယ္။ အိမ္ၾကီး
ေပၚနဲ႕ သြယ္တန္းထားတဲ့ၾကိဳး ရွိေနေသာေၾကာင့္ ျပတင္းေပါက္တံခါး
ကုိ ဂ်က္ခ်ျပီး ပိတ္မထားပါ၊ တံခါးေစ့ရုံသာ ေစ့ထားပါတယ္။ သံဇကာ
ရွိ အေပါက္ငယ္ကေန အျပင္ မွန္တံခါးကို သူ တြန္းထုတ္လုိက္ပါ
တယ္။ အျပင္ဖက္ကို လွမ္းၾကည့္လုိက္တဲ့ စကၠန္႕ပုိင္း အတြင္းမွာပဲ
သူ႕ပါးစပ္က “ဟာ … ဟုိမွာ ဟုိမွာ … ” လုိ႕ ေအာ္ျပီး ေနာက္ဖက္ကို
ပက္လက္လန္ျပီး လဲက်လာပါတယ္။ သူရဲ႕ ေနာက္ဖက္ အနီးဆုံးမွာ
ရွိေနတဲ့ ကိုကုလားနဲ႕ ေမာင္ထူးက ေနာက္ကေန အလ်င္အျမန္ ေပြ႕
လုိက္ရပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာဘဲ သူတုိ႕ထဲက သုံး …. ေလးဦးဟာ
ျပတင္းေပါက္ဆီကို အလ်င္အျမန္ေျပးျပီး အျပင္ဖက္ကို လွမ္းၾကည့္
ၾကပါတယ္။ ထ’ၾကည့္ၾကတဲ့ လူေတြထဲက ေနာင္ေနာင္ဟာ မ်က္လုံး
ျပဴးလ်က္သာနဲ႕ ထပ္ျပီး လဲက်လာပါတယ္။ သူ႕ပါးစပ္က ဘာသံမွ
မထြက္ခဲ့ပါ။

“ဘာျဖစ္တာလဲ … ဘာျဖစ္တာလဲ …” ဆုိေသာ အသံေတြ သူတုိ႕
အိမ္ထဲမွာ ဆူညံသြားပါတယ္။ ေျခမကို ခ်ဳိးေပးတဲ့လူ ခ်ဳိး၊ ဇက္ကို
ႏွိပ္ေပးတဲ့လူက ႏွိပ္နဲ႕ ရွဳပ္ရွက္ခတ္ေနၾကပါတယ္။ သူတုိ႕အိမ္မွ
ဆူညံသံေတြေၾကာင့္ နံေဘးရွိ ေဒၚေလးတုိ႕အိမ္က လူေတြပါ ေရာက္
လာပါတယ္။ မိနစ္ႏွစ္ဆယ္နီးပါး ၀ုိင္း၀န္းျပဳစုအျပီးမွာ သတိလစ္
သြားတဲ့ ရဲစုိးနဲ႕ ေနာင္ေနာင္ဟာ ျပန္ျပီး သတိရလာပါတယ္။ သူတုိ႕
ႏွစ္ဦးစလုံးရဲ႕ ခႏၶာကုိယ္ဟာ တေျဖးေျဖးခ်င္း ေနမေကာင္းတဲ့
ပုံသဏၭာန္ ကိုယ္ေတြ ပူလာပါတယ္။


(ဆက္ရန္။)

18 comments:

shwezinu said...

ဟင္..ကိုေအာင္ က မေကာင္းဘူး သရဲ ႀကီး ေကာင္း ေကာင္း အေျခာက္ခံရပါေစဗ်ာ... ေကာင္းခန္းေရာက္မွ.. ေစာင္႔ရအုန္းမယ္

စတာေနာ္
ေရႊစင္

shwezinu said...

ကိုေအာင္
ျမန္ျမန္ ေလးေနာ္

ေမာင္မိုး said...

စိတ္၀င္စားစရာေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္ဗ်ာ။ ျမန္ျမန္ေရးပါဗ်။ စပါးလင္နဲ႔သရဲေမြးတာေတာ႔ ကိုယ္တိုင္ျမင္ဖူးတယ္။ ေစာင္႔ဖတ္ေနပါတယ္ဗ်။

khin oo may said...

အင္း.............ဆက္ေၿပာ.

khin oo may said...

http://bar-tway-tone.blogspot.com/2009/07/blog-post_25.html

အဲဒီပိုစ္ကေလးဖတ္ေပးဦး.
ေႀကာက္လား။

mg kyi poae said...

ထိတ္ထိတ္ ထိတ္ထိတ္........ သည္းထိတ္ရင္ဖိုဖက္ကို ဓါတ္က်ေနတယ္ေနာ္။

ကုိေအာင္(ပ်ဴႏုိင္ငံ) said...

အမၾကီး မခင္ဦးေမ ..
အမ ေပးတဲ့ လင့္ခ္
http://bar-tway-tone.blogspot.com/2009/07/blog-post_25.html
က ဇာတ္လမ္းကို က်ေနာ္ ဖတ္ၾကည့္ပါတယ္။
ဇာတ္လမ္းက စိတ္၀င္စားဖုိ႕ အရမ္းေကာင္းပါတယ္၊ ေက်ာေတာ့ ခ်မ္းစရာပါ၊ အခန္းက က်ဥ္းတာလည္း ပါတယ္၊ ေလာင္ေၾကးက မနည္းဘူးပဲ။

က်ေနာ့္အသိတစ္ေယာက္က ေျပာျပဖူးတယ္၊
သူ စီးပြားေရး လူမွဳေရးဒုကၡေတြ ပတ္လည္၀ုိင္းေန
ခ်ိန္မွာ လူတစ္ေယာက္နဲ႕ ေန႕တုိင္း သူတုိ႕ တုိက္က
ေလွကားမွာ ဆုံတယ္၊ တစ္ႏွစ္နီးပါးေလာက္ ေန႕တုိင္း
ေတြ႕ေနၾက၊ ေနာက္ေတာ့ သူတုိ႕အေပၚထပ္မွာ
ဆြမ္းေကြ်းရွိလုိ႕ သြားစားမွ ဓါတ္ပုံကို သြား ေတြ႕တယ္၊ ေမးၾကည့္ေတာ့မွာ အဲဒီလူၾကီးက သူ႕
အခန္းမွာ ေနခဲ့တဲ့ အလွဴအိမ္ရဲ႕ အေဖ ျဖစ္ေနတာ
သိရတယ္၊ သူတုိ႕ မေျပာင္းလာခင္ တစ္ႏွစ္ေလာက္
ကတည္းက ေသသြားျပီ၊ အဲလုိမ်ဳိးေတြ ရွိတယ္အမ၊
လူကလည္း ကိုယ့္အပူနဲ႕ ကိုယ္ဆုိေတာ့ တေစၦကုိ
ေတာင္ မေၾကာက္တတ္ျပီမုိ႕လုိ႕ သီခ်င္းေတာင္
ဆုိရမလုိပဲ။

khin oo may said...

စိတ္မဆုိးနဲ႕ေနာ္။
ေနာက္ေနတာပါ။ တို႕ကအဲသလုိဘဲအတည္ေပါက္နဲ႕ေနာက္တတ္တယ္။

ေႀကာက္တတ္ပါတယ္။
ေႀကာက္တတ္လြန္းလို႕နာေရးရွိတဲ႕အိမ္ေရွ႕ကေတာင္ၿဖတ္မေလ်ာက္ဘူး။

ဟုတ္တယ္ အခုတစ္ေလာ အပူမ်ားေနတယ္။ ကုိယ္ကုိင္တိုင္လဲသိတ္ေနနေကာင္းေသးဘူးဆုိေတာ႕စိတ္ညစ္ေနတယ္။

ေၿပာတဲ႕ တစ္နစ္လံုးေတြ႕ေနတဲ႕လူႀကီးဇတ္လမ္းကလဲအသည္းယားစရာ.........

အခုေသြးပ်က္ဖြက္ရာအိမ္ႀကီးအေၿကာငး္ဖတ္ေနရငးနဲ႕ဟုိ..ဘာေတြတံုး ေရးခဲ႕တဲ႕အေႀကာငး္ကုိသတိရလို႕လင္႕ေပးတာပါ။ ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒိအေႀကာင္းကလဲအေတာ္အသည္းယားဘို႕ေကာင္းတာနဲ႕မွတ္မိေနတာ။

TNS said...

ကိုေအာင္....
ျမန္ျမန္ဆက္ဗ်ာ....
ေတာ္ေတာ္ဖတ္ေကာင္းတယ္ဗ်..။

T T Sweet said...

ဟိုဘက္မွာ သူညားက စပါးလင္နဲ႔ ၾကက္သားကာလသမီးခ်က္ ခုေလးတင္ တင္လိုက္တာ .... ဒီထဲမွာက် စပါးလင္နဲ႔ တရဲ ေမြးတာတဲ႔ ... ေကာင္းေရာ ...

ၿမန္ၿမန္ေရးပါဗ်ိဳ႔ ... ေစာင္႔ဖတ္ရတာ စိတ္မရွည္ေတာ႔ဘူးဗ်ိဳ႔။

ကိုလူေထြး said...

ဟာဗ်ာ...

ေကာင္းခန္းေရာက္မွ ဆန္႕ငင္ဆန္႕ငင္ ျဖစ္ရျပန္ျပီ...

ျမန္ျမန္ဆက္ပါဗ်ိဳ႕...

းဝ)

ျမစ္က်ဳိးအင္း said...

အခန္းဆက္ ျမန္ျမန္လုပ္ပါဗ်ဳိးး
ဖတ္လို႔ေကာင္းေနမွ ရပ္သြားျပန္ျပီ

ကိုခ်စ္ေဖ said...

ေအာ..ကိုေအာင္က ေဆးလိပ္ထြက္ေသာက္ခ်ိန္ရေအာင္ လုပ္ျပန္သကိုး...

ေဆာင္း said...

တပတ္တပုဒ္တင္ဖို ့ဆံုးျဖတ္ထားတာလားဟင္

ေရႊရတုမွတ္တမ္း said...

ဆက္ရန္လို႔္ေရးမွ ေရးပါ့မလားလို႕စိတ္ပူလိုက္ရတာ..
ဟင္း.....ေတာ္ပါေသးရဲ့..ဆက္ရန္မို႔လို႔..
တခါထည္းအျပီးေရးရင္.လန္႔ျပီးေမ့သြားေလာက္တယ္

ZT said...

ဘာၾကီးေတြ႕လိုက္တာလဲဟင္။ :)

laminkhin said...

ျပည္သူ ့လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ (မႏၱေလး) ဦးသိန္းဦးဧ။္ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲ
တြင္တင္ျပခ်က္ MPU ႏွင့္ မဆိုင္

စူး said...

အျမန္ေရးပါ
စပါးလင္ကသရဲေမြးတာတဲ့..လူၾကီးေတြေျပာဘူးတယ္
သူကၾက္ေသြး.ဘဲေသြး ေလာင္းပီဆိုကတည္းက တကယ္သရဲျဖစ္မွာ.။။