Tuesday, 9 March 2010

ေျမနီကုန္းလမ္းဆုံက ပု႑က

ေရးသူ- စစ္ျငိမ္းဒီေရ

(ထိတ္လန္႕ေၾကာက္ရြံ႕တတ္သူမ်ား သတိထားျပီး ဖတ္ရူၾကပါ။)

(မွတ္ခ်က္။ ။
အကုိၾကီး ကုိေက်ာက္ခဲ (ေရႊရတု မွတ္တမ္း) ဘေလာ့က ဒီပုိ႕စ္
ကို ဖတ္ျပီး က်ေနာ္လည္း သိခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္တခ်ဳိ႕ကို ျပန္ျပီး
ေဖာက္သည္ခ်ခ်င္တာနဲ႕ ေရးတာပါ။)

၁၉၉၇ ခုႏွစ္လား၊ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္လား သိပ္ေတာ့ မေသခ်ာေတာ့ပါ၊
၁၉၉၇ ခုႏွစ္ ျဖစ္ဖုိ႕ မ်ားပါတယ္။ ရန္ကုန္၊ စမ္းေခ်ာင္း ေျမနီကုန္း
မီးပြိဳင့္ လမ္းဆုံက တီဗြီအေရာင္းဆုိင္တစ္ခုမွာ ပု႑က တုိက္တယ္
ဆုိတဲ့ ျဖစ္ရပ္တစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအေၾကာင္းကုိ လူ အေတာ္
မ်ားမ်ား မွတ္မိၾက၊ သိၾကမွာပါ။



ရန္ကုန္ျမိဳ႕ထဲက လူေတြ ေျမနီကုန္း မီးပြိဳင့္က အဲဒီ ပု႑က
တုိက္တယ္ဆုိတဲ့ တီဗြီအေရာင္းဆုိင္ကုိ လာၾကည့္တာ ဘယ္
ေလာက္ေတာင္ မ်ားသလဲ ဆုိရင္ လမ္းနံေဘးမွာ ေစ်းသည္
ေတြေတာင္ စည္ပင္ရဲက မနည္း ေမာင္းထုတ္ရပါတယ္။ ရပ္ကြက္
ထဲက ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အဲဒီနားကို သုံး၊ ေလးေခါက္
နီးပါး သြား စပ္စုခဲ့ပါတယ္။ ပထမနဲ႕ ဒုတိယ အေခါက္ေတြတုန္း
ကေတာ့ ပိတ္ထားတဲ့ အခန္းတံခါးကို တဒုန္းဒုန္းနဲ႕ ထုျပီး အခန္း
ထဲက ပု႑က သရဲကို လွမ္းေအာ္ျပီး စ’လုိက္၊ ထြက္ေျပးလုိက္နဲ႕
ေပ်ာ္စရာပါ။ ေနာက္ အေခါက္ေတြၾကေတာ့ လုံထိန္းရဲေတြ ခ်ထား
လုိ႕ အဲဒီ တီဗြီအေရာင္းဆုိင္နံေဘးကို ကပ္လုိ႕ မရေတာ့ပါဘူး။

ပထမေတာ့ ရုိးရုိးသရဲပါ၊ ေနာက္ေတာ့ ၈၈ တုန္းက ေသဆုံးခဲ့သူ
ေတြရဲ႕ ၀ိညာဥ္ေတြ ေျခာက္လန္႕တယ္ဆုိတဲ့ အသံေတြပါ ေရာထြက္
လာေတာ့ စစ္အစုိးရလည္း စစ္တပ္ကို ေန႕ေရာ ညပါ အေစာင့္ခ်
ထားရတဲ့ VIP ပု႑က သရဲ ျဖစ္လာပါတယ္။ က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္း
တခ်ဳိ႕က အဲဒီအနားတ၀ုိက္မွာ ေနထုိင္လုိ႕ သူတုိ႕ဆီမွ တဆင့္ သတင္း
တခ်ဳိ႕ ၾကားရပါတယ္။ တီဗြီအေရာင္းဆုိင္ရဲ႕ ဆက္ဆံေရးေၾကာင့္ ျပႆနာ
ျဖစ္ပြားခဲ့တယ္လုိ႕ ေျပာၾကပါတယ္။

တေန႕ေတာ့ တီဗြီဆုိင္ကို ဘုိးေတာ္လုိလုိ၊ ရေသ့လုိလုိ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး
တီဗြီ လာ၀ယ္ပါတယ္။ ဆုိင္အေနနဲ႕ လာ၀ယ္သူကို ေဘာင္ခ်ာေပး
ပါတယ္။ တစုံတရာ ပ်က္စီးမွဳ၊ ခ်ဳိ႕ယြင္းမွဳ ျဖစ္ခဲ့ရင္ အဲဒီေစ်း၀ယ္
ေဘာင္ခ်ာနဲ႕ အျမန္ဆုံး လာျပန္ပုိ႕ေပးဖုိ႕၊ ဆုိင္အေနနဲ႕လည္း ျပင္ေပး
တာတုိ႕၊ အသစ္နဲ႕ လဲေပးတာတုိ႕ လုပ္ေပးမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာလုိက္
ပါတယ္။ ေနာက္ တစ္လေလာက္ အၾကာမွာ အဲဒီ ေစ်း၀ယ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္
ဆုိင္ကို ျပန္ေရာက္လာပါတယ္။ သူ႕လက္ထဲမွာ တီဗြီတစ္လုံးကို သယ္လာ
ပါတယ္။ ဒီဆုိင္မွာ ၀ယ္ထားတာျဖစ္ေၾကာင္း၊ ၾကည့္ရူရာမွာ တီဗြီေပၚ
မွာ အစင္းစင္း လုိင္းေၾကာင္းေတြနဲ႕ ၾကည့္မေကာင္းေၾကာင္း
ေျပာပါတယ္။ ဒါနဲ႕ ဆုိင္က ၀န္ထမ္းျဖစ္သူက ေဘာင္ခ်ာျပဖုိ႕
ေျပာေတာ့ သူ႕ထံမွာ ေဘာင္ခ်ာ မရွိေတာ့ေၾကာင္း၊ ေပ်ာက္ဆုံး
သြားျပီးျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။

တီဗြီဆုိင္က ၀န္ထမ္းလည္း ဆုိင္စည္းကမ္းအရ ေဘာင္ခ်ာ
မပါတဲ့ ပစၥည္းကို တာ၀န္မယူႏုိင္ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ အဲလုိ
ေျပာလုိက္ေတာ့ အဲဒီပုဂၢိဳလ္က “မင္းတုိ႕ဆုိင္ ငါ့အေၾကာင္း၊
ေကာင္းေကာင္း သိေစရမယ္” လုိ႕ ၾကိမ္း၀ါးျပီး ျပန္သြားပါတယ္။
အဲဒီေနာက္ေတာ့ ဇာတ္လမ္း စ’ပါေတာ့တယ္။ ေန႕ခင္းဖက္
ဆုိင္ထဲမွာ ေစ်း၀ယ္သူေရာ၊ ဆုိင္ကလူေတြေရာ အစုံအလင္
ရွိေနခ်ိန္မွာ ေနာက္ခန္းထဲမွာ ရွိတဲ့ ေရခဲေသတၲာဟာ အလုိ
အေလွ်ာက္ ပြင့္သြားျပီး အထဲက အေမာေျပေသာက္တဲ့
အေအး ပုလင္းေတြ ေလထဲမွာ လြင့္ျပီး ျပစ္ေပါက္သလုိ ျဖစ္လာ
ပါတယ္။ ပထမ စ’ျဖစ္တဲ့ ရက္က သိပ္မဆုိးေသးပါဘူး၊ ဒါနဲ႕
ထုံးစံအတုိင္း ဘာသာေရးအရ အမွ်အတန္း ေပးေ၀တာေတြ
လုပ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ ပိုၾကမ္းလာပါတယ္။ ညဖက္
မွာ ေစာင့္အိပ္ရတဲ့ အေစာင့္လည္း ညဖက္ၾကီး အခန္းထဲကေန
ထြက္ေျပးရတဲ့အထိ ျဖစ္လာပါတယ္။

ဒါနဲ႕ သတင္းကုိ ဖုံးဖုံးဖိဖိ လုပ္ၾကပါတယ္။ ဆုိင္ကုိ ခဏပိတ္ျပီး
ထားလုိက္ပါတယ္။ အခန္းထဲမွာ ေန႕ေရာ ညပါ တ၀ုန္း၀ုန္း ျဖစ္
သံေတြကို အေရွ႕က ပလက္ေဖာင္းေပၚမွာ လမ္းေလွ်ာက္သြားတဲ့
လူေတာင္ ၾကားရတဲ့အထိ ျဖစ္လာေတာ့ သတင္းက ထိန္းထားလုိ႕
မရေတာပါဘူး၊ ဒါနဲ႕ တျမိဳ႕လုံး ပြဲၾကည့္သလုိ လာၾကည့္တဲ့ အျဖစ္
ကို ေရာက္သြားပါတယ္။ ေနာက္ ႏွစ္လေလာက္ အၾကာမွာ
ျပႆနာ ေျပလည္သြားတယ္လုိ႕ သိရပါတယ္။ ဘယ္လုိ ေျပလည္
သြားသလဲလုိ႕ ေမးၾကည့္ေတာ့ တစ္ေယာက္ တမ်ဳိးစီ ေျပာၾက
ပါတယ္။ အမ်ားစု ေျပာသံကေတာ့ အခန္းကို ျပန္ျပီး သန္႕ရွင္း
ေရးလုပ္ေတာ့ ဖေယာင္းတုိင္ အတုိအစေတြ အမ်ားၾကီး ေတြ႕
ရတယ္လုိ႕ ေျပာပါတယ္။ အဲဒီ ဖေယာင္းတုိင္ေတြရဲ႕ အေပၚမွာ
အင္းကြက္ ပုံစံ ေရးျခစ္ထားတယ္လုိ႕ ေျပာၾကပါတယ္။ တခ်ဳိ႕
ေျပာပုံကေတာ့ အဲဒီ တီဗြီအေရာင္းဆုိင္ကို အစုိးရနဲ႕ နီးစပ္တဲ့
စီးပြားေရးသမားအခ်ဳိ႕က ျပန္၀ယ္ခ်င္တာကို ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ
ျပန္မေရာင္းတာေၾကာင့္ ေအာက္လမ္းဆရာတခ်ဳိ႕နဲ႕ ေပါင္းျပီး
အဲဒီလုိ ပု႑က တုိက္ေအာင္ စီရင္တာ ျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း ေျပာၾက
တဲ့ လူေတြလည္း ရွိပါတယ္။

အဲဒီဆုိင္ရဲ႕ အေျခအေနဆုိးကုိ ေျပလည္ေအာင္ ေျဖရွင္းေပးသူ
ဘယ္သူဘယ္၀ါဆုိတာကုိေတာ့ ယေန႕အထိ မသိေသးပါ။

(ပု႑က တုိက္တယ္လုိ႕ ယူဆရတဲ့ တျခားကုိယ္ေတြ႕ အျဖစ္
အပ်က္ေတြကို အားတဲ့အခါ ထပ္ျပီး ပုိ႕စ္တင္ပါအုံးမယ္၊ ဒီတခါ
ေတာ့ ဒီေလာက္နဲ႕ ေက်နပ္ေပးၾကပါ။)


(ဤမွ်သာ။)

14 comments:

Anonymous said...

အဲသည္ ႔ အေၾကာင္း က ေတာ္ေတာ္ ေလးနာမည္ ၾကီး ခဲ႔ဖူးတယ္ ကိုေအာင္ ... သြားေတာ႕ မၾကည္႔ဖူး ဘူး ...
ပု ... က တိုက္ တယ္ ဆို တာ ၾကားသာ ၾကားဖူးခဲ႔တယ္ ... တကယ္ အဲ လို လုပ္လို႔ ရတယ္လား..
မသိလို႔ပါ ... ခု ကိုေအာင္ ေရးထားတာ ဖတ္ျပီး ေနာက္ေဖး မီးဖိုေခ်ာင္ ထဲ မ၀င္ရဲ ေတာ႔ ဘူး ...ေရခဲေသတၱာ ဖြင္႔စရာရွိေသးတယ္ ... ခု ေလာေလာဆယ္ ညဖက္ၾကီး သားအမိႏွစ္ေယာက္တည္း ရွိေနလို႔ ... ေၾကာက္တယ္ )))))))

mie nge

Vigor said...

I was in Rangoon when this happen :).

ကလူသစ္ said...

ေကာင္မေလးေခ်ာေခ်ာေလးေတြ ေနာက္ကတေကာက္ေကာက္လုိက္လာေအာင္ တိုက္တဲ႔ပံုနကမ်ိဳးရွိရင္ အေၾကာင္းၾကားေပးပါကြယ္

SHWE ZIN U said...

အင္း ထူးထူးဆန္းဆန္းေတြ အမ်ားသား

အိုးေဝေအာင္(ေအဘီအီးပီ) said...

စိတ္ဝင္စားစရာေတြ သိပ္တင္တတ္တဲ့ဆရာသမား
ဒီတခါလည္း ဖတ္ေကာင္းတယ္ ဆက္ေရး အားေပးတယ္

ေမဓာ၀ီ said...

အဲဒါ ေျမနီကုန္းလမ္းဆံုမွာ ျဖစ္တာလား။
က်မက လွည္းတန္းလမ္းဆံု ထင္ေနတာ။
ေနာက္ထပ္ အဲဒါမ်ဳိး ဇာတ္လမ္းေလးေတြေရးပါအံုး။ ဖတ္လို႔ေကာင္းတယ္။
ေတာ္ေသးတယ္ မိုးလင္းမွ ဖတ္မိလို႔။ :P

ကလူသစ္ႀကီးက ဘာမွ မႀကိဳက္တတ္ေပလို႔ပဲ ... ေကာင္မေလးေခ်ာေခ်ာေတြလိုက္တဲ့ ပုဏ္ဏက ေတာင္းဆိုေနေသးတယ္။ ေတာ္ၾကာ ေရခဲေသတၱာထဲက ဘီယာဗူးေတြ အလိုလိုပြင့္ကုန္ရင္ ဒုကၡေနာ္

Anonymous said...

ေမာင္ေအာင္
ပဲခူးမွာ ထူးၾကီးတုိ႕အေမ အလွဴလုပ္ေတာ့ နံေဘးအိမ္မွာ
သရဲ ေျခာက္တာကို စမ္းတဲ့အေၾကာင္း ဖုိးေက်ာ္ စကၤာပူက မျပန္ခင္တုန္းက ခဏခဏ ေျပာတယ္။
ကုိစုိး

Anonymous said...

ကုိေအာင္ေရ

အဲဒီတုန္းက အဲဒီေနရာကုိ က်ေနာ္တုိ႔လည္း တမင္တကာ ေရာက္ေအာင္ကုိ သြားၾကည့္ခဲ့ပါတယ္။ စျဖစ္စက ေတာ္ေတာ္ဆုိးတယ္။ လမ္းသြားလမ္းလာနဲ႔ ကားေပၚက ျဖတ္သြားရင္ေတာင္ ၾကားေနရတယ္ ဘာညာၾကားေတာ့လည္း သြားၾကည့္တာေပါ့ဗ်ာ။ က်ေနာ္တုိ႔ေရာက္ေတာ့ လမ္းေတြ ပိတ္ထားကုန္ပါၿပီ။ ျပည္လမ္းဘက္က ၀င္မရေတာ့ ေျမနီကုန္းထဲ ေဖာက္၀င္၊ အဲဒီကေန ပဒုမၼာကြင္း အခု ဘီယာဆုိင္တန္းေတြ ျဖတ္ေလွ်ာက္ၿပီးမွ လမ္းသြယ္ထဲက ျပန္ထြက္ ဗားကရာဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြ ဘက္ကေန ေနာက္က ပတ္သြားခဲ့ရတယ္ဗ်။

အဲဒီအိမ္နားက ရုပ္ရွင္ရုံ (ေရႊမန္းထင္တယ္) နားထိ ေရာက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ရဲေတြ ေထာက္လွမ္းေရးေတြက ဆုိင္ကယ္တ၀ီ၀ီနဲ႔ လာသမွ် လူေတြကုိ အကုန္ျပန္ႏွင္ေနေလေတာ့ အနားကုိ မကပ္ႏုိင္ပါဘူး။ ၾကားတာေတာ့ တံခါးကုိ ထုသလုိလုိ ၀ုန္း ၀ုန္းဆုိ အျပင္က ၾကားမိတာပဲ။ မီးလည္း ေမွာင္ေနတာ့ အထဲက ထုတာလား အျပင္က ထုတာလား မရွင္းလင္း မသဲကြဲလွပါဘူး။

ၾကားရတဲ့ ေကာလဟလေတြကလည္း မ်ိဳးစုံပါဘဲ။ အဲဒီ အီလက္ထရြန္းနစ္ ရွဳိးရြမ္းက ၈၈ ေတာခုိျပန္ေက်ာင္းသားေတြကို ေထာက္လွမ္းေရးက ႏွစ္သိမ့္ၿပီး လုပ္ခြင့္ေပးထားရာက ေနရာျပန္ယူခ်င္လုိ႔ လုပ္သလုိလုိလည္း ေျပာၾကတယ္။ အဲဒီ ေက်ာင္းသားေတြကလည္း အဲဒီေခတ္က ျမက္ခင္းသစ္အဖြဲ႔နဲ႔ ဆက္ေနသလုိလုိ၊ ေနာက္ၿပီး ေျမေပၚေက်ာင္းသားပါတီေတြနဲ႔ ခ်ိတ္ၿပီး ႏွစ္ဖက္လႊ လုပ္ေနတယ္လည္း ေျပာၾကတယ္။

တခ်ိဳ႔က်ျပန္ေတာ့ အဲတာက ေထာက္လွမ္းေရးက သက္သက္ဖန္တီးတာလုိ႔ ေျပာပါတယ္။ အခ်ိန္ကာလကလည္း ေဒၚစုကုိယ္တုိင္ ၅၄ ၿခံေရွ႔ထြက္ၿပီး မိန္႔ခြန္းေတြ ေျပာရာမွ ပရိတ္သတ္က ေသာင္းေသာင္းျဖျဖ အားေပးေနခ်ိန္ဆုိေတာ့ အႏုနည္းနဲ႔ လူစုခြဲခ်င္လုိ႔ ပုဏၰက ဘက္လွည့္ၿပီး အာရုံေျပာင္းတယ္လုိ႔ ေျပာၾကတာပဲ။

အဲဒီျဖစ္ရပ္ထက္ ပုိထူးဆန္းတာကေတာ့ ၂၀၀၃- ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ေလာက္က ရန္ကုန္ ၁၂၇ လမ္း မဂၤလာေတာင္ညြန္႔မွာ တုိက္တဲ့ ပုဏၰက ကမွ ပုိၿပီး ဟုိေလးတေက်ာ္ျဖစ္သြားပါတယ္။ က်ေနာ္ကုိယ္တုိင္လည္း မ်က္ျမင္ကုိယ္ေတြ႔ ရွိခဲ့လုိ႔ စိတ္၀င္စားစရာ တယ္ေကာင္းပဲဗ်ာ

စာမူလုိခ်င္တယ္ဆုိ ေျပာေနာ္ အားမနာနဲ႔ ဟဲ ဟဲ

ေလးစားခင္မင္လ်က္

ေမာင္ထြန္း

Anonymous said...

ကုိေအာင္ ဆုိလုိ႕ ဘယ္သူမ်ားလဲ ေအာင့္ေမ့တယ္၊
နင္ လွဳိင္းေက်ာင္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြ ဗရုတ္ေလွ်ာက္ၾကခဲ့တာေတြ ဇြတ္ေရးမေနနဲ႕ေနာ္ အကုန္လုံး ကေလးအေဖေတြ၊ အေမေတြ ျဖစ္ကုန္ျပီ၊
သာမညေတာင္ဆရာေတာ္ၾကီးဆီက အျပန္ က်ဳိက္ထီးရုိး
ဘုရားကို အသြား သံလြင္ျမစ္လယ္ေခါင္းမွာ ေသာင္ထြန္း
ျပီး ေရေပၚ ေပၚေနတဲ့ေသာင္ေပၚကို ေလွသြားတင္တဲ့
အေၾကာင္း အားရင္ ေရးပါအုံး၊ နင္ အိမ္ေထာင္က်သြားျပီလား၊ ငါ့သားေတာင္ ငါးႏွစ္ျပည္ျပီ။

ႏွင္းႏွင္း

ကုိေအာင္(ပ်ဴႏုိင္ငံ) said...

ကိုေမာင္ထြန္းေရ

က်ေနာ္ အဲဒီ ေျမနီကုန္းလမ္းဆုံကုိ သတင္းစျဖစ္တဲ့ ေန႕
ညေနေစာင္းမွာ ေရာက္ပါတယ္၊ အဲဒီ ခင္ဗ်ားေျပာတဲ့
(အီလက္ထရြန္းနစ္ ရွဳိးရြမ္း)က တံခါးပိတ္ထားတာ၊
တံခါးက သစ္သားတံခါးၾကီး၊ အဲဒီေခတ္က က်ေနာ္တုိ႕အရြယ္
လူငယ္အားလုံး အဲဒီသစ္သားတံခါးကို တဒုန္းဒုန္းနဲ႕
၀ုိင္းထုၾကတာ၊ အထဲကေန ျပန္လည္ထုေရာ လွည့္ေျပးလုိက္ၾကတာ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ၊
ေနာက္တေန႕ထပ္ေရာက္ေသးတယ္၊ အနား ကပ္လုိ႕
ရေသးတယ္၊ လာၾကည့္တဲ့လူ အရမ္းမ်ားလုိ႕ ေစ်း
လာေရာင္းတဲ့ လမ္းေဘးေစ်းသည္ေတြဆုိတာ နည္း
တာ မဟုတ္ဘူး၊ လမ္းပိတ္ေနလုိ႕ စည္ပင္ရဲ (ရန္ကုန္ အေခၚ ဂဠဳန္) လုိက္ေမာင္းထုတ္ေနရတယ္၊
အဲဒီ ျပႆနာ ျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္
ျခံေရွ႕ တရားပြဲေတြ စည္းကားတဲ့ အခ်ိန္နဲ႕ ေတာ္ေတာ္ လွမ္းသြားျပီး၊ ေဒၚစု တရားပြဲက 96 ႏွစ္လယ္ေလာက္ကတည္းက စစ္အစုိးရ အဓမၼလုိက္ပိတ္တာ၊ ခင္ဗ်ားေျပာတဲ့ မဂၤလာေတာင္ညြန္႕ ၁၂၇ လမ္းက ပု႑က အတုိက္ခံရတဲ့ ဇာတ္လမ္းကို စိတ္၀င္းစားပါတယ္၊
က်ေနာ့္ အီးေမးလ္ ko.aungdk@gmail.com
ကို ပို႕ႏိုင္ပါတယ္၊ ေဖာ္ျပျဖစ္ရင္ ကိုေမာင္ထြန္းနာမည္
နဲ႕ပဲ ေဖာ္ျပမွာပါ၊ အခုလုိ႕ ေကာ္မန္႕လာေရးတာ ေက်းဇူး။

ကုိစုိးေရ ..
အဲဒီ ပဲခူးက သရဲေျခာက္တာကုိ သြားစမ္းတဲ့ကိစၥ
က်ေနာ္ အားရင္ ေရးပါ့မယ္၊ ဖုိးေက်ာ္ ဆုိရင္ ေၾကာက္လုိက္တာ၊ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ စကားေမး
ေတာင္ မရဘူး၊ ေနေကာင္းလား ကိုစုိး၊ အလုပ္အဆင္ေျပလား၊ အားရင္ အြန္လုိင္းေပၚ လာခဲ့ပါ။

ႏွင္းႏွင္း
ငါ့အီေမးလ္ကို ဆက္သြယ္ပါ သူငယ္ခ်င္း၊ နင့္ေယာက္်ား ငႏုိင္ေရာ အလုပ္အဆင္ေျပလား၊
အားလုံးကို အျမဲသတိရပါတယ္။

Anonymous said...

ေက်းဇူးပါ အကုိေအာင္----

ဒီေန႔မွ က်ေနာ္လာလည္ျဖစ္ရင္း စာေတြလုိက္ဖတ္ေနတာ၊ အကုိနဲ႔ က်ေနာ္ အသက္ခ်င္း သိပ္မကြာပါဘူး။ အကသ အေတြ႔အႀကဳံေတြ ဖတ္ရင္း လြမ္းလုိက္တာဗ်ာ။

ဟာ--- က်ေနာ့္နာမည္နဲ႔ေတာ့ မလုပ္ပါနဲ႔။ က်ေနာ္ကလည္း ဇာတ္လမ္းေက်ာရုိးေလာက္ပဲ ေရးတတ္တာပါ။ စာလည္း ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ ေရးတတ္တဲ့ေကာင္ မဟုတ္ပါဘူး။ sketch ေလးေရးၿပီး အကုိ႔အီးေမလ္းကုိ ပုိ႔လုိက္ပါ့မယ္။

ကုိေအာင္ ေျပာတာ ဟုတ္တယ္ဗ်။ က်ေနာ္တု႔ိလည္း အဲဒီ showroom သစ္သားတံခါးႀကီး ထုေနသံကုိပဲ အျပင္က ၾကားေနရတာေလ။ ပုံမွန္ဆုိ က်ေတာ္တုိ႔ ထုိင္ေနက် ရုပ္ရွင္ရုံေအာက္က ၀က္သားတုတ္ထုိးဆုိင္ (ပိတ္ထားတဲ့ေနရာ) နား ကပ္ေနလ်က္က ၾကားေနရတာပဲ။ ေနာက္ေတာ့ လက္ႏွိပ္ဓာတ္မီး တ၀င္း၀င္းနဲ႔ ၇ ပဲတစ္ေကာင္က အတင္းလုိက္ေမာင္းလုိ႔ အသာ ျပန္ဆုတ္ခဲ့ရတယ္။ ေရွးျဖစ္ေဟာင္း ေအာက္ေမ့ဖြယ္ေတြေပါ့ခင္ဗ်ာ။

ေလးစားခင္မင္လ်က္

ေမာင္ထြန္း

ျမစ္က်ဳိးအင္း said...

ကိုေအာင္ေရ က်ေနာ္လည္း ဂမၻီရ ဆန္ဆန္ေတြ စိတ္ဝင္စားတယ္ဗ်။ တကယ့္အျဖစ္ေတြကို ဇာတ္ေကာင္ေလးေတြ ထည့္ျပီးေရးရင္ ပိုျပီး ေကာင္းမွာပဲ။ အခုေတာင္ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ဝင္စားဖို႔ ေကာင္းတယ္ဗ်။ ရိွေသးရင္ ထပ္တင္ပါအံုး

Younggun said...

ဟုတ္ပါတယ္ ပု႑က အစစ္ပါပဲ...။ တုိက္လို႔လဲ ရပါတယ္။ ဖုိက္လို႔လဲ ရပါတယ္။ အေနာက္ႏုိင္ငံေတြမွာလည္း ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ဖူးပါတယ္။

kiki said...

စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတဲ့ တကယ့္ အျဖစ္ေတြပဲ ေနာ္ ။ ကိုယ္တိုင္ေတာင္ ၾကံဳၾကည့္ခ်င္တယ္ ။ လူမ်ားမ်ားရွိေနတဲ့ အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ေျပာတာပါ ။ တေယာက္ထဲရွိတဲ့အခ်ိန္ဆိုရင္ေတာ့ ေၾကာက္တယ္ ။ ေနာက္ထပ္ ေရးေပးပါအံုး ...