Tuesday, 30 September 2014

ဒယ္ဒီႏွင့္ သူ၏ ဖုန္းလုိင္းမ်ား


ေရးသူ- (မ)ဂ်ဴ လီယာေစာ

ျမန္မာျပည္တြင္ မိုဘိုင္းဖုန္းမ်ား အလြယ္တကူ ဝယ္လို႔ရလာေသာ ေခတ္၌ အေဖ့မွာလည္း မိုဘိုင္းဖုန္း တစ္လံုးရွိေလ၏.. ထိုအခါ သမီးသည္ အေဖ့ဖုန္းနံပါတ္အား Dad Mobile ဟု မွတ္ထားလိုက္၏.. အရင္က သမီးဖုန္းဆက္ခ်ိန္ အိမ္တြင္ ေစာင့္တတ္ေသာ အေဖသည္ "သမီးဖုန္း လာရင္ ဟန္းဖုန္းကို ဆက္ခိုင္းလိုက္ေဟ့" ဟု မွာကာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ၾကီး လည္ပတ္ေနႏိုင္ ေလသည္.. တခါေသာ္ အေဖသည္ အိမ္မွာ မရွိ.. သမီးဖုန္းဆက္ေသာ္ အေမကလည္း ညည္းအေဖကို ဟန္းဖုန္းသာ ဆက္ပါေအ ဆို၏.. သို႔ေသာ္ ထိုဟန္းဖုန္းကိုလည္း ဆက္မရ.. အိမ္ကို တခါျပန္ေမးခါမွ အေမက ေအး.. သမီးအေဖ ဖုန္းအသစ္တစ္လံုး ဝယ္ထားတယ္.. လိုင္းပိုေကာင္းလို႔တဲ႔ဟု ေျဖေလ၏.. သမီးလည္း Dad Moblie 2 ဟု မွတ္ရျပန္၏.. ဖုန္းဆက္သည့္အခါတိုင္း အိမ္ဖုန္း ဟန္းဖုန္းႏွစ္လံုးႏွင့္ ခ်ာလပတ္လည္ေနစဥ္ အင္တာနက္ႏွင့္ စမတ္ဖုန္းမ်ား အေဖတို႔ေနထိုင္ရာ ျမိဳ႕ေလးတြင္ တြင္က်ယ္လာ၏..
အေဖကား ေခတ္မီသူပီပီ facebook, google hang out, skype, viber တို႔မွတဆင့္ သမီးႏွင့္ ဆက္သြယ္ရန္ အင္တာနက္ခ်ိတ္ထားေသာ စမတ္ဖုန္းႏွင့္ အင္မတန္ဟန္က်ေနေလ၏.. အရင္လို သမီးထံမွ ဖုန္းလာခ်ိန္ေစာင့္ရန္ မလိုေတာ့.. တေရးႏိုးလွ်င္ viber မွ message ပို႔၍ ရ၏.. ဖုန္းဆက္ျပန္ေတာ့လည္း အရင္ကထက္ ဖုန္းဖိုးသက္သာ၍ သမီးကလည္း သေဘာက်၏.. ထိုေၾကာင့္ နံပါတ္အသစ္အား Dad Internet Phone ဟု မွတ္ထားလိုက္၏.. အေဖသည္ facebook တြင္ သမီးတင္ထားေသာ status မ်ားဖတ္ကာ သမီးစိတ္အေျခအေနကို သိရ၏.. ေျပာခ်င္တာကို comment ေပး၍ ရ၏.. ဓာတ္ပံုမ်ားကို အလြမ္းေျပ ဝင္ၾကည့္ႏိုင္၏.. တခါတြင္ကား သမီးေဆာ့ေသာ ဂိမ္းမ်ားကို ဟိုလိုမလုပ္ဘူးလား ဒီလိုလုပ္ပါလား အၾကံေပးမိရာ သမီးက စိတ္ဆိုးေလ၏..
ထိုသို႔ အဆင္ေျပသည္ ထင္ရေသာ္လည္း အေဖ့ကို ဒုကၡေပးေနသည္မွာ MPT ၏ connection ျဖစ္၏.. စကားေျပာရင္း လိုင္းက်က်သြားရာ ခဏခဏ ျပန္ေခၚရသျဖင့္ သားအဖႏွစ္ေယာက္လံုး စိတ္မရွည္..
ထိုစဥ္ MPT ႏွင့္ အျပိဳ င္ ooredoo ေပၚလာရာ လိုင္းပိုေကာင္းသည္ ဆိုသျဖင့္ ooredoo တစ္ကတ္ဝယ္လိုက္ရျပန္၏.. သမီးလည္း ဖုန္းမွတ္စုထဲတြင္ Dad ooredoo ဟု မွတ္လိုက္ရျပန္၏.. လိုင္းအေျခအေနကား ထူးမျခားနား.. အေဖ့ အိတ္ထဲမွ ေငြယားကေလးမ်ားကမူ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး ထြက္သြားၾကသည္.. မၾကာပါေခ် Telenor ေပၚလာျပန္၏.. အစမို႔လား မသိ.. လိုင္းေကာင္း၏.. သမီးဆီ message ပို႔ေသာ္ မျပန္.. connection ေကာင္းခ်ိန္မို႔ သမီးကိုလည္း ခပ္ေနာက္ေနာက္ ေရးမိရာ တဖက္မွ သမီးသည္လည္း ဘယ္သူမ်ား ငါ့ကို တရင္းတႏွီးစေနာက္ေနပါလိမ့္ဟု ေတြးကာ ဦးေႏွာက္ေျခာက္ေနေလ၏.. ေနာက္မွ အေဖလား ဘယ္သူ႔ဖုန္းလဲဆိုေသာ္ yes, testing with telenor sim card ဟု ဆိုသျဖင့္ Dad Telenor ဟု မွတ္လိုက္ရျပန္၏..
တခုေသာ တနဂၤေႏြေန႔တြင္ အေဖသည္ ဖုန္းသံုးလံုးခ်ကာ viber မွတဆင့္ သမီးအား ဖုန္းေခၚေလသည္.. ပထမ ooredoo ႏွင့္ ေခၚ၏.. စကားေျပာရင္း ျပတ္သြားရာ telenor ႏွင့္ ထပ္ေခၚ၏.. သမီးဖုန္းကား မအားေတာ့.. တဖက္၌ သမီးက ooredoo ဖုန္းအား ျပန္ေခၚေနေသာေၾကာင့္ပင္.. စိတ္မရွည္ေသာ အေဖသည္ ဒါ လိုင္းမေကာင္းလို႔ ျဖစ္ရမယ္ဆိုကာ မူလလက္ေဟာင္း MPT ႏွင့္ ေခၚ၏.. ထိုစဥ္ သမီးသည္ Dad Telenor မွ missed call မ်ား ေတြ႕သျဖင့္ ျပန္ေခၚရာ အေဖကား တဖက္တြင္ MPT ႏွင့္ အလုပ္ရႈပ္ေနသျဖင့္ ဖုန္းမကိုင္အား.. သမီးသည္ အေဖ့ internet phone မွ missed call မ်ား ျမင္ေသာ္ ေဒါပြ၏.. ေနာက္ဆံုး အေဖ.. ဘယ္ဖုန္းနဲ႔မွ မေခၚပါနဲ႔.. သမီးေခၚပါမည္.. ခဏေစာင့္ပါဟု ဖုန္းနံပါတ္သံုးခုလံုးကို message ပို႔ကာ ေစာင့္ခိုင္းရ၏.. အေဖက ေခၚၾကည့္ခ်င္တာဆိုေသာ္ သမီးက ေစာင့္ရျပန္၏.. သို႕ေသာ္ ဝင္ခ်င္တဲ႔ဖုန္း ဝင္ဟုဆိုကာ ဖုန္းနံပါတ္သံုးခုမွ တျပိဳ င္တည္းေခၚသျဖင့္ သမီးမွာ ဖုန္းနံပါတ္တစ္ခုပဲ ရွိတာေနာ္ အေဖဟု ခဏ ခဏ သတိေပးရ၏.. ဤသို႔ျဖင့္ ထိုတနဂၤေႏြသည္ကား အေဖႏွင့္သမီး ဖုန္းေခၚရာ က်လိုက္ျပန္ေခၚလိုက္ျဖင့္ပင္ တရက္လံုး ကုန္ေလသတည္း ...

(မွတ္ခ်က္။ ။“ဒယ္ဒီႏွင့္ သူ၏ ဖုန္းလုိင္းမ်ား” ဆုိသည့္ အမည္မွာ စာေရးသူ (မ)ဂ်ဴ လီယာေစာ၏ စာသားမ်ားအေပၚ က်ေနာ့္ဘာသာ ေပးထားသည့္ ေခါင္းစဥ္ျဖစ္ပါသည္ ... -ကိုေအာင္)
Read more »

Tuesday, 23 September 2014

ျပည္ပေရာက္ သားသမီးေတြ ဘယ္လုိ ရုန္းကန္ေနရသလဲ


ေရးသူ- (ကို)ေအာင္မုိး၀င္း

အေနာက္ဗာဂ်ီးနီးယားၿပည္နယ္က Moorefield ဆိုတဲ့ ၿမိဳ႕ကေလးကို ေရာက္သြားခဲ့တယ္။ အေနာက္ဗာဂ်ီးနီးယားၿပည္နယ္ရဲ႕ ေတာင္ပတ္လမ္းႀကားေတြက မေမွာင္ခင္ေမာင္းတာ အေကာင္းဆံုးပါ။ လမ္းေတြကလည္း က်ဥ္းသလို၊ ဖံုး service ေတြကလည္း အဲ့ဒီၿပည္နယ္ထဲကို ေရာက္သြားတာနဲ႔ အလုပ္မလုပ္ေတာ့ဘူး။ ဒီႀကားထဲ တည္းခိုတဲ့ေနရာမွာ အင္တာနက္ကလည္း မရဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ကသိကေအာက္ႏိုင္သြားတယ္
တခုေတာ့ ရိွပါတယ္။ တခါတေလ၊ အင္တာနက္မရိွ။ ဖံုးမေၿပာၿဖစ္ေတာ့ လူေတြရဲ႕ ဘဝကို ေလ့လာခ်ိန္ပိုရတာေပါ့။ သူတို႔ နဲ႔ စကားေၿပာႀကည့္တိုင္း ၿမန္မာၿပည္ထဲက လူေတြထံ အေမရိကား ရဲ႕ အၿဖစ္မွန္ေတြ၊ လူေတြရဲ႕ တကယ့္ဘဝေတြကို ၿပန္ၿပီး ရွင္းၿပခ်င္တယ္။
ဒီလုိဗ်။ ၿမန္မာၿပည္ထဲက လူေတြက ရုပ္ရွင္ေတြႀကည့္၊ ေဖ့ဘြတ္ထဲက ပံုေတြကို ႀကည့္ၿပီး ႏိုင္ငံၿခားက လူေတြကို အကဲၿဖတ္မွားႀကတယ္။ ဒီမွာက ခင္ဗ်ားတို႔ထင္သလို၊ နက္ကတိုင္ေတြ၊ ကုတ္အကၤ် ီေတြ အၿမဲတမ္းဝတ္ၿပီးအလုပ္လုပ္ေနႀကတာမဟုတ္ဘူး။
အရင္တံုးက ေၿပာခဲ့သလိုပဲ။
ၿမန္မာဒုကၡသည္ေတြ မွာက လူေပါင္းစံုေလ။
တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား၊ သူေတြ၊ ပညာေရးကို ဆက္မလုပ္ႏိုင္ေတာ့ ထိုင္းနယ္စပ္ထြက္ အလုပ္လုပ္ႀကတယ္။ ေနာက္ေတာ့-- ဒုကၡသည္ အၿဖစ္ နဲ႔ အေမရိကားကို ေရာက္လာႀက၊
ရတဲ့အလုပ္ကို လုပ္ႀကၿပီး၊ အိမ္ကို ေထာက္ပံ့ႀကတယ္။
ေထာက္သာ ေထာက္ပံ့ရတယ္။ သူတို႔ခင္ဗ်ာမွာလည္း မေပ်ာ္ရွာႀကပါဘူး။
ကြ်န္ေတာ့ေဘးက တိုင္းရင္းသူေလးဆို၊ " အမရယ္ ငါတုိ႔က ပိုက္ဆံကို သစ္ပင္ေပၚက ေႀကြက်တဲ့ သစ္ရြက္ေတြ ေကာက္ရသလို လိုက္ေကာက္ရတာ မဟုတ္ဘူး။ ဒီမွာ အရမ္းပင္ပင္ပမ္းပမ္းလုပ္ၿပီးမွ ပို႔ႏိုင္တာ" တဲ့။
ၿမန္မာၿပည္က မိသားစုကလည္း ေငြက အၿမဲလိုေနတာကိုး။
လစဥ္ (၃-၄) သိန္းေပးလည္း မေလာက္၊
လူလတ္တန္းစား မိသားစုတစုအတြက္ (၁၀-၁၂) သိန္းလိုတယ္ လို႔ ဆိုတယ္။
ၿပႆနာက ဒီမွာ ႀကံဳရာအလုပ္လုပ္ေနရတဲ့သူေတြအတြက္ တလတလ အဲ့သေလာက္ ပိုဖို႔ ဆိုတာ မၿဖစ္ႏိုင္ဘူး။
ဒီၿမိဳ႕ကေလးမွာ အလုပ္လုပ္ေနႀကတဲ့သူေတြကို ႀကည့္ပါ။
ႀကက္သတ္စက္ရံုမွာ အလုပ္စဝင္ၿပီ ဆိုရင္ တနာရီ (၉) ေဒၚလာခြဲ နဲ႔ စ ရႀကတယ္။
တပတ္ကို နာရီ (၄၀) ဆိုပါစို႔။ အခြန္ေပးၿပီး ဘာအၿပီး ဆိုရင္ တပတ္ကို (၃၀၀) ဝန္းက်င္ေလာက္ရႀကတယ္။ တလ ေဒၚလာ (၁၂၀၀) ရမယ္။
အခ်ိန္ပိုေတြ ဘာေတြဆင္းလို အိုဗာတိုင္ေႀကးရၿပီ ဆိုရင္ တလ (၁၆၀၀- ၂၀၀၀) ေလာက္ရတယ္ ဆိုမယ္။
အိမ္လခေတြ၊ အသံုးစရိတ္ေတြ ႏႈတ္လိုက္ရင္ တလမွာ ေဒၚလာ (၁၀၀၀) ပိုဖို႔ မနည္းလုပ္ယူေနရတယ္။
ဒီၿမိဳ႕က နယ္ၿမိဳ႕မို႔လို႔။ အိမ္လခ နဲ႔ တၿခားကုန္က်စရိတ္က ေစ်းသက္သာတာေလ။
ၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာ ေနမယ္ ဆိုရင္ ကုန္က်စရိတ္က အနည္းဆံုး တလ ေဒၚလာ (၃၀၀၀) ေလာက္ရမွ ေလာက္မယ္။
တႏွစ္ကို ေဒၚလာ (၁) သိန္းရတယ္ ဆုိအံုး၊ ဝင္ေငြေကာင္းရင္ အခြန္ပိုမ်ားလာမယ္။
အသံုးစရိတ္ေတြက ပိုမ်ားလာတယ္။
ဆိုေတာ့ တလတလ ၿမန္မာၿပည္က သူေတြ တြက္ၿပေတာင္းဆိုေနသလိုမ်ိဳး
ႏိုင္ငံၿခားက လူေတြက ေထာက္ပံ့ႏိုင္မယ္ မထင္ဘူး။ ( ဝင္ေငြေကာင္းတဲ့သူ တခ်ိဳ႕က လြဲရင္ေပါ့)
ၿမန္မာၿပည္ရဲ႕ လူေနမႈစရိတ္၊ ကုန္ေစ်းႏႈန္း ၊ ဝင္ေငြ ထြက္ေငြေတြကို ၿပင္ႏိုင္မွသာလ်င္၊ ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ လူမႈေရးအႀကပ္အတည္းေတြကို ေၿဖရွင္းႏိုင္လိမ့္မယ္။
မဟုတ္လို႔ကေတာ့ ႏိုင္ငံၿခားကေန မိသားစုအတြက္ေထာက္ပံ့တဲ့ေငြကလည္း၊ ဆင့္ပါးစပ္ ႏွမ္းပက္သလိုမ်ိဳးၿဖစ္၊ မေလာက္ေတာ့ ထပ္ေတာင္း၊ ဒီဘက္က လူေတြကလည္း ဖိစီးမႈေပါင္းမ်ားစြာ နဲ႔ အလုပ္လုပ္ရ ဆိုေတာ့ ဘယ္သူမွ မေခ်ာင္၊
" ၿမန္မာၿပည္ကို ေငြပို႔တဲ့အခါတိုင္း မေပ်ာ္ရပဲ နဲ႔ စိတ္ညစ္ရတယ္" လို႔ ေၿပာေၿပာေနႀကတဲ့ မိတ္ေဆြေတြကို ၿမင္တိုင္း ကိုယ္ခ်င္းစာပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ လူတိုင္းမွာ တိုက္ပြဲေတြ၊ ဖိစီးမႈေတြ၊ အသက္ခိုးရွဴေနရတဲ့ အၿဖစ္အပ်က္ေတြက အမ်ားႀကီးပါ။
ၿပည္သူလူထုရဲ႕ စားဝတ္ေနေရးကို ေခါင္းေဆာင္ပီသစြာ တာဝန္ယူေၿဖရွင္းႏိုင္တဲ့ အစိုးရတရပ္လို မ်ိဳး ေပၚေပါက္လာမွသာ အသက္ရွဴေခ်ာင္ပါလိမ့္မယ္။
မဟုတ္လို႔ကေတာ့ ေဆးရံုေပၚက လူနာကို သြားကူညီလိုက္၊
လူနာသြားေမးရတဲ့သူေတြကလည္း မ်က္ရည္ႀကိတ္သုတ္ၿပန္လာလိုက္
လူနာကလည္း သူလိုခ်င္တာ မေပးရေကာင္းလား၊ ဝယ္မလာရေကာင္းလား ဆိုၿပီး အၿပစ္တင္လိုက္ နဲ႔
ေနာက္ဆံုး တေယာက္နဲ႔တေယာက္ စိတ္မရွည္တဲ့ စကားေတြနဲ႔ စကားမ်ား
စိတ္ခံစားမႈ နဲ႔ အဆံုးသတ္ရတဲ့ရက္ေတြသာ ၿဖစ္လိမ့္မယ္။

(မွတ္ခ်က္။ ။ “ျပည္ပေရာက္ သားသမီးေတြ ဘယ္လုိ ရုန္းကန္ေနရသလဲ” ဆုိသည့္ ေခါင္းစဥ္မွာ စာေရးသူ ကိုေအာင္မုိး၀င္း ေဆာင္းပါအေပၚ က်ေနာ့္ဘာသာ ေပးထားသည့္ အမည္ ျဖစ္ပါတယ္ ... ကုိေအာင္) 
Read more »

Wednesday, 10 September 2014

အိမ္မရွိေသာလူႏွင့္ လူမရွိေသာအိမ္မ်ား


ကၽြန္ေတာ္တို႔ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ကမၻာ့ဘဏ္ကေနာက္ဆုံးထုတ္ျပန္သည့္ စာရင္းအရ ကမၻာ့အဆင္းရဲဆုံးႏိုင္ငံမ်ားထဲမွာ အဆင့္ ၁၂ ခ်ိတ္ပါတယ္။ အီသီယိုးပီးယားႏိုင္ငံကေတာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံထက္ ပိုခ်မ္းသာေနပါတယ္။ ေခတ္အဆက္ဆက္ အဆင့္မက်သြားေအာင္ထိန္းထားႏိုင္တဲ့ အစိုးရလူၾကီးမင္းမ်ားကိုေတာင္ ေက်းဇူးတင္ရမယ္ထင္ပါတယ္။ ထားပါေတာ့ဗ်ာ ကၽြန္္ေတာ္ေျပာခ်င္တာက ဒီလို ကမၻာ့အဆင္းရဲဆုံးစာရင္၀င္ႏိုင္ငံတစ္ခုက အိမ္ျခံေျမေစ်းႏႈန္းေတြ၊ တိုက္ခန္းေစ်းေတြ၊ ဌားရမ္းခေတြ ၾကေတာ့ ကမၻာထိပ္တန္းၿမိဳ႕ၾကီးေတြက ေစ်းႏႈန္းေတြထက္ ျမင့္ေနေတာ့ အ့ံၾသစရာေကာင္းမေနဘူးလားဗ်ာ။ ဒီလို အိမ္ျခံေျမေစ်းႏႈန္းမ်ား ၾကီးျမွင့္ေနမႈဟာ ဒီေန႔ ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံသစ္ဆီခ်ီတက္ေနပါတယ္ဆိုတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ အဓိကအခက္ခဲျပႆနာျဖစ္ေနသလို ျပည္သူေတြအတြက္လည္း ၀န္ထုပ္၀န္ပိုး တစ္ခုျဖစ္ေနပါတယ္။

ယေန႔ေျပာင္းလဲလာတဲ့ေခတ္စနစ္ၾကီးမွာ ေက်းလက္ေနျပည္သူေတြဟာ ရာသီဥတုေဖာက္ျပန္မႈေၾကာင့္ လယ္ယာလုပ္ငန္းခြင္ေတြ မေကာင္းလို႔၊ လယ္ေျမေတြအသိမ္းခံရလို႔၊ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္းနည္းပါးမႈေတြေၾကာင့္ ၿမိဳ႕ျပသို႔ေျပာင္းေရြ႕ေနထိုင္ လာမႈသိသာစြာ ျမင့္မားလာပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ၿမိဳ႕ၾကီးေတြ႕မွာရွိတဲ့ အိမ္ၿခံေျမေစ်းေတြ၊ အိမ္ငွားရမ္းခေတြၾကီးျမွင့္မႈေတြဟာ ဆင္းရဲသားျပည္သူေတြအတြက္ ေရနစ္ရာ၀ါးကူထိုးသလိုျဖစ္လို႔ေနပါတယ္။ ရန္ကုန္၊ မႏၲေလးလိုၿမိဳ႕ၾကီးေတြမွာ ေက်ာတခင္းစာေနရာရဖို႔ဆိုတာ အင္မတန္ခက္ခဲတဲ့အေနအထားျဖစ္ေနပါတယ္။ ပုသိမ္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္ လက္ေကာင္းေက်းရြာသုသာန္အား ပုဂၢလိကပိုင္ဟုဆိုကာ ျခံခတ္သည့္အတြက္ နာေရးမ်ား လမ္းေဘး၌ မီးသၿဂႋဳဟ္ေနရ ဆိုတဲ့သတင္းဖတ္မိေတာ့ ေအာ္ငါတို႔ျပည္သူေတြခမ်ာမွာ ေနဖို႔မေျပာနဲ႔ေသဖို႔ေတာင္မလြယ္ပါလားလို႔ေတာင္ ေတြးမိပါတယ္။

ဒီေန႔ ၿမိဳ႕ျပမွာနထိုင္ေနတဲ့ျပည္သူေတြဟာ စား၀တ္ေနေရးဆိုတဲ့ အထဲမွာ ေနေရးက အဓိကရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ ျပႆနာတစ္ခုျဖစ္ေနပါတယ္။ တစ္လ တစ္လ ရရွိတဲ့ လုပ္ခ လစာတစ္၀က္ေလာက္ဟာ အိမ္ငွားခ အေဆာင္ငွားရခ အတြက္အသုံးျပဳေနၾကရေတာ့ ကိုယ္ပိုင္အိမ္ ၀ယ္ႏိုင္ဖို႔ဆိုတာကေတာ့ အိမ္မက္ေတာင္ မက္ဖို႔မလြယ္တဲ့အေျခအေနပါ။ ဒီလို အိမ္ၿခံေျမေစ်းႏႈန္းေတြ ၊ အိမ္ငွားခေတြၾကီးျမွင့္မႈေတြေၾကာင့္ က်ဴးေက်ာ္ေနထိုင္မႈေတြ၊ အိမ္မဲ့၊ ယာမဲ့ ေနထိုင္မႈေတြဟာ ရန္ကုန္၊ မႏၲေလးလိုၿမိဳ႕ၾကီးေတြမွာ တရွိန္ထိုးမ်ားျပားလို႔ေနပါတယ္။

ကၽြႏ္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ ဧရိယာ အက်ယ္အ၀န္းဟာ စတုရန္းမိုင္ေပါင္း ၂၆၁,၂၂၇ က်ယ္ဝန္းပါတယ္။ ေနထိုင္တဲ့လူဦးေရဟာ သန္း ၅၀ ေက်ာ္ပဲရွိပါတယ္။ အျခားႏိုင္ငံမ်ားနဲ႔ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္မိေတာ့ တစ္စတုရန္း ၁ မိုင္ပတ္လည္ေနထိုင္မႈမွာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံက ၂၈၇၀ ဦး၊ ထိုင္းက ၃၂၇ ဦး ကမၻာေပၚမွာ လူဦးေရအမ်ားဆုံးဆိုတဲ့ တရုတ္က ၃၆၅ ဦး အိႏၵိယက ၉၅၄ ဦး ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံကေတာ့ ၁၈၇ ဦးနဲ႔ အနည္းပါ။ ဒီလို အာရွမွာေရာ ကမၻာမွာပါ ေျမအေပါဆုံး လူေနထူထပ္မႈ အနည္းဆုံးတိုင္းျပည္က အိမ္ျခံေျမ ေစ်းႏႈန္းအျမွင့္ဆုံး အိုးမဲ့အိမ္မဲ့ ေျမမဲ့ အမ်ားဆုံးျဖစ္ေနရတာ အ့ံၾသလို႔မဆုံးပါဘူး။

ဒီအေၾကာင္းစဥ္းစားေနရင္း ၿပီးခဲ့တဲ့လက ၀န္ၾကီးေဟာင္းတစ္ဦးရဲ႕သမက္ျဖစ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ေတြ႔ေတာ့ ျပင္ဦးလြင္မွာရွိတဲ့ သူတို႔ျခံသြားလည္မလို႔ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ေျပာတာကေန စကားစပ္မိလို႔ ေမးၾကည့္မိတာကေန သိလိုက္ရတာက သူတို႔ပိုင္တဲ့ အိမ္ေတြ၊တုိက္ခန္းေတြ ၊ ၿခံေတြဆိုတာ ႏိုင္ငံတစ္၀ွမ္း နည္းတာမွမဟုတ္ပဲဗ်။ ရန္ကုန္တစ္ၿမိဳ႕ထဲမွာတင္ အိမ္ ၅ လုံးေလာက္ရွိတယ္။ ေနျပည္ေတာ္၊ မႏၲေလး၊ ျပင္ဦးလြင္၊ေတာင္ၾကီး၊ ကေလာစတဲ့ တစ္ႏိုင္ငံလုံးက ၿမိဳ႕ၾကီးေတြမွာ လက္ညွိဳးထိုးမလြဲပါပဲ။ ဒါေတာင္ အိမ္ေတြပဲရွိပါေသးတယ္။ ေျမလြတ္ပိုင္ဆိုင္တာေတြမ်ားေပါင္းလိုက္ရင္ ၿမိဳ႕အေသးတစ္ၿမိဳ႕စာေလာက္ေတာင္ ပိုင္လိမ့္မယ္ထင္တယ္။ ဒါေတာင္၀န္ၾကီးသမက္ဆိုတဲ့သူပိုင္တာပဲရွိေသးတယ္ ၀န္ၾကီးဆိုရင္ေတာ့ စဥ္းစားသာၾကည့္ေတာ့။ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ အိမ္ေျမပိုင္ဆိုင္မႈေတြစဥ္းစားမိေတာ့ “Homeless People and Peopleless Homes” ဆိုတဲ့ စကားေလး သြားသတိရမိတယ္။ ဒီေန႔ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံရဲ႕အေျခအေနက “အိမ္မရွိတဲ့လူနဲ႔ လူမရွိတဲ့အိမ္မ်ား” ဆိုတဲ့စကားအတိုင္းျဖစ္ေနတာ ေတြ႔ျမင္ေနရပါတယ္။

အိမ္ၿခံေျမေစ်းေတြ ေခါင္ခိုက္ေအာင္ေစ်းႏႈန္းေတြျမွင့္မားေနတာေတြရဲ႕ အဓိကတရားခံ သုံးဦးကေတာ့ အဂတိတရားလိုက္စားတဲ့ အစိုးရ၀န္ထမ္းမ်ား၊၊ ခရိုနီလူတန္းစားမ်ားနဲ႔ တိုင္တပါးသားတရုတ္ေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ေတြရဲ႕ အဂတိတရားလိုက္စားမႈ၊ မတရားေသာနည္းလမ္းမ်ား၊ အာဏာအလြဲသုံးစားလုပ္မႈ မူးယစ္ေဆး၀ါးတို႔ရရွိလာေသာ ေငြမဲေတြကို ေငြျဖဴအျဖစ္ေျပာင္းလဲလိုမႈ၊ ၀င္ေရာက္ေစ်းကစားအျမတ္ထုတ္မႈေတြရယ္ေၾကာင့္ အခုလိုမ်ိဳးအဆမတန္ျမွင့္တက္ကုန္ရတာပါ။ ဒီေန႔ႏိုင္ငံတ၀ွမ္းေနဖို႔အတြက္မဟုတ္ဘဲ ကိုယ္က်ဳဳိးအတၱအတြက္ အိမ္ေျမအေျမာက္အျမား၀ယ္ထားသူေတြရဲ႕ ငွားရမ္းခေစ်းကစားမႈ၊ အိမ္ၿခံေျမေစ်းဆြဲတင္ကစားမႈေတြေၾကာင့္ အိမ္မပိုင္သူေတြ အိမ္ငွားေတြ အသက္ထြက္မတတ္ ေနေရးအတြက္လံုးပန္းေနရတဲ့အေၾကာင္းက အဓိကသက္ေသပါပဲ။ လူမေနပဲအိမ္ပိုင္သူလူတစ္စုကလည္း ယခင္အစိုးရ ယခုအစိုးရေဆြစဥ္မ်ဳိးဆက္နဲ႔ ခ႐ိုနီအဆက္ဆက္ပါပဲ။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံမွာ အိမ္ၿခံေျမကို သိန္းေပါင္း ေသာင္းခ်ီ သိန္းခ်ီတဲ့ေငြေၾကးေတြကိုေပး၀ယ္ႏိုင္တဲ့ သူေတြဟာ သမရိုးက် သမာအာဇိ၀ နဲ႔အလုပ္လုပ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္က ၀ယ္ႏိုင္ဖို႔ဆိုတာ လုံး၀မျဖစ္ႏိုင္တဲ့အရာပါ။ မူးယစ္ေဆး၀ါး၊ ဘိန္းျဖဴ၊ ေက်ာက္မ်က္၊သစ္ စသည့္တရားမ၀င္ေရာင္းခ်လို႔ရတဲ့ေငြ၊ မတရားတဲ့နည္းနဲ႔ရတဲ့ေငြ၊ အဂတိလိုက္စားၿပီးရတဲ့ေငြေတြပဲျဖစ္မယ္ဆိုတာ လူတိုင္းနားလည္ပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္း မူးယစ္ေဆး ေရာင္း၀ယ္ေဖာက္ကားေနမႈမ်ားမွာ လုပ္ငန္းရွင္မ်ား ရာခုိင္ႏႈန္း ၅၀ ပါ၀င္ပတ္သက္မႈ ရွိႏုိင္လို႔ စုုံစမ္းစစ္ေဆးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနရပါတယ္လို႔ေတာင္ ရဲတပ္ဖြဲ႕က ထုတ္ေဖာ္ေျပဆိုတာေတြ႔ရပါတယ္။

ဒီလို တရားမ၀င္ေငြမ်ား ၀င္ေငြလမ္းေၾကာင္းမျပႏိုင္တဲ့ ေငြမဲမ်ားဟာ ဘယ္ေရာက္သြားသလဲ တစ္ခ်က္ပဲစဥ္းစားၾကည့္ပါ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ WHO ရဲ႕ခန္႔မွန္းခ်က္က ျမန္မာႏိုင္ငံကေနၿပီး ဘိန္းျဖဴတန္ ၇၈၀ ရွိတယ္တဲ့။ ဒီမူးယစ္ေဆး ေရာင္းရေငြေတြဟာ ဘယ္ေ၇ာက္သြားလဲ အရွင္းၾကီးပါ။ ေရႊ၊ေမာ္ေတာ္ကား လုပ္ငန္းေတြက ရင္းႏွီးျမွပ္ႏွံလို႔မေကာင္း စက္မႈနည္းပညာဘက္ ရင္းႏွီးျမွပ္ႏွံဖို႔ကလည္းမစြမ္းၾကေတာ့ “စီးပြားေရးမလုပ္တက္ ေျမ၀ယ္ထား” ဆိုသလို အားလုံးဟာ အိမ္ၿခံေျမဘက္ကိုပဲ ရင္းႏွီးျမွပ္ႏွံၾကၿပီး ကိုယ္ႏိုင္ငံသား ဆင္းရဲသားျပည္သူေတြဆီကပဲ ျပန္စီးပြားေရးရွာေနၾကတာပါ။

ေနာက္အဆိုးဆုံးတစ္ခ်က္ကေတာ့ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံ တရုတ္ႏိုင္ငံသားေတြ အလုံးအရင္းနဲ႔၀င္ေရာက္၀ယ္အေျခခ်မႈ ေစ်းကစားမႈေတြေၾကာင့္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ တရုတ္ႏိုင္ငံမွာ လူဦးေရအဆမတန္မ်ားျပားလာမႈ၊ ေငြေၾကးခ၀ါခ်မႈေတြကို ထိထိေ၇ာက္ေရာက္ အေရးယူေဆာင္ရြက္မႈေတြျပဳလုပ္လာမႈေတြေၾကာင့္ တရုတ္ႏိုင္ငံကေငြမည္းေတြဟာအိမ္နီးခ်င္းျမန္မာႏိုင္ငံကို အလြယ္တကူ၀င္ေရာက္လာပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ နယ္စပ္ေတြမွာ တရားမ၀င္ေမွာင္ခိုလုပ္ငန္း၊ မူးယစ္ေဆး၀ါးလုပ္ငန္းေတြနဲ႔ ၾကီးပြားလာတဲ့တရုတ္ေတြဟာလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း တရားမ၀င္ ၀င္ေရာက္ၿပီး အိမ္ၿခံေျမေတြကို မတန္တဆေစ်းႏႈန္းေတြေပးၿပီး၀ယ္ယူမႈေတြကေန ေစ်းႏႈန္းေတြ အဆမတန္ ၾကီးျမွင့္ကုန္ရတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ တရုတ္ေတြရဲ႕ မတန္တဆေစ်းႏႈန္းေတြေပး၀ယ္ၿပီး သိမ္းပိုက္လိုက္လို႔ မႏၲေလး ၿမိဳ႕ၾကီးေတာင္ တရုတ္ၿမိဳ႕ျဖစ္လို႔သြားပါၿပီ။

ယခုဆိုရင္ တရုတ္ေတြဟာ မႏၲေလးၿမိဳ႕သာမက ျမန္မာနိုင္ငံအႏွံ႔ ေငြထုပ္ပိုက္ၿပီး ေျမယာေတြ အထိန္းအကြပ္မရွိ ၀ယ္ယူေနမႈေတြ ေတြ႔ျမင္ေနရပါတယ္။ စီမံကိန္းတခုခု လုပ္မယ္လို႔အသံၾကားလိုက္တာနဲ႔ ပထမဆုံး ၀င္ေရာက္၀ယ္ယူေနသူေတြဟာ တရုတ္ႏိုင္ငံသားေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အိမ္ျခံေျမေစ်းကြက္ဟာ တရုတ္ေတြရဲ႕ ေစ်းကစားရာ အျမတ္ထုတ္ရာ ေစ်းကြက္တစ္ခုျဖစ္ေနပါတယ္။ တစ္ႏိုင္ငံလုံးအေနအထားအေနနဲ႔ တရုတ္ေတြ အိမ္ျခံေျမေတြ၀ယ္ယူမႈေတြဟာ နည္းတဲ့ရာခိုင္ႏႈန္းမဟုတ္ေတာ့ပါ။ အခုေနာက္ဆုံးရန္ကုန္ၿမိဳ႕သစ္စီမံကိန္းေတာင္ တရုတ္ႏိုင္ငံသားတစ္ဦးလက္ထဲကို မသိဥာဏ္မဲ့စြာ အပ္နွံဖို႔စီစဥ္ခဲ့တာဆိုေတာ့ မ်ားမၾကာမွီအခ်ိန္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံတစ္ခုလုံးတရုတ္လက္ေအာက္ က်ေရာက္သြားေတာ့မွာပါ။

ဗိုလ္ခ်ုပ္ေအာင္ဆန္း လြတ္လပ္ေရးရယူေပးခဲ့တာ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ၾကာျမင့္ခဲ့ေပမယ္ ျမန္မာျပည္သူေတြခမ်ာမွာ သူတို႔ပိုင္တဲ့ အိမ္ျခံေျမေတြ လယ္ယာေတြကို အာဏာရွင္ေတြ၊ခရုိနီေတြရဲ႕ မတရားအသိမ္းခံရမႈ တိုင္းတပါးသားတရုတ္ေတြရဲ႕ လြမ္းမိုးခ်ယ္လွယ္လာမႈေတြေၾကာင့္ ကိုယ့္ေျမကိုယ့္ေရမွာေတာင္ အိမ္မဲ့ယာမဲ့ က်ဳးေက်ာ္ဘ၀နဲ႔ ေနထိုင္အသက္ရွင္ေနၾကရတာ ေတြးမိတိုင္းရင္နာလို႔မဆုံးပါဘူး။

ၾကားဖူးတာတစ္ခုပါ ၾသစေၾတးလ်ႏုိင္ငံမွာဆိုရင္ ပိုက္ဆံအရမ္းခ်မ္းသာတဲ့ လူေတြဟာ လူအျမဲမေနႏိုင္ပဲ အပမ္းေျဖေနထိုင္ဖို႔အတြက္ ႏိုင္ငံအႏွံမွာ အိမ္ေတြျခံေတြကို အပို ၀ယ္ယူထားၾကပါတယ္တဲ့။ အဲဒီလို လူအျမဲမေနႏိုင္ပဲ ၀ယ္ယူတည္ေဆာက္ထားတဲ့ ေနအိမ္ၿခံေတြကို ၆ လတိတိ လူေနထိုင္တဲ့ အေထာက္အထားမေတြ႔ရပါက ၾသစေၾတးလ်ႏိုင္ငံသားမည္သူမဆို မိမိအသက္ရွင္ေနထိုင္ဖို႔အတြက္ အမွန္တကယ္လိုအပ္ပါက တခါးဖြင့္၀င္ေရာက္ေနထိုင္ခြင့္ ဥပေဒကိုျပဌာန္းထားပါတယ္တဲ့။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာလည္း ဒီလိုမ်ိဳး ဥပေဒျပဌာန္းေပးဖို႔ ဒီေနရာကေန လႊတ္ေတာ္ကို ေတာင္းဆိုလိုပါတယ္။

ၿမန္မာႏိုင္ငံဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံသားအားလုံးပိုင္ဆိုင္တဲ့ႏိုင္ငံပါ။ လူနည္းတစ္စုျဖစ္တဲ့ အာဏာရွင္၊ ခရိုနီေတြနဲ႔ တရုတ္ေတြပိုင္တဲ့ေျမမဟုတ္ပါဘူး။ ယခုလိုမ်ိဳး အိမ္ၿခံေျမေတြကို အာဏာရွင္၊ ခရိုနီနဲ႔ တိုင္းတပါးသားတရုတ္ေတြရဲ႕ အႏိုင္က်င့္ လြမ္းမိုးခ်ယ္လွယ္မႈေတြေၾကာင့္ ျပည္သူေတြဒုကၡၾကဳံေတြ႔ေနရမႈေတြကို အစိုးရမွ ထိေရာက္စြာ ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းေပးဖို႔ လိုအပ္ေနပါၿပီ။ ကိုယ့္ေျမကိုယ္ေရကို ကိုယ့္လူမ်ိဳးနဲ႔ အေပါင္းပါတရုတ္ေတြရဲ႕လက္ကေန ျပန္တိုက္ယူရတဲ့ဘ၀ ေရာက္ေအာင္ေတာ့ မလုပ္ၾကပါနဲ႔လို႔ ေတာင္းပန္ပါရေစလားဗ်ာ. ..

- ေက်ာ္ၾကီး(MDY)

၉.၈.၂၀၁၄ ထြက္ Tomorrow ဂ်ာနယ္တြင္ပါရွိသည့္ ေဆာင္းပါး ....
Read more »

Sunday, 7 September 2014

IS အစၥလာမၼစ္ႏိုင္ငံအဖြဲ႕ဆိုတာ ဘာလဲ၊ ဘယ္သူေတြလဲ



IS အစၥလာမၼစ္ႏိုင္ငံအဖြဲ႕ ဆိုတာက အစြန္းေရာက္ အစၥလာမၼစ္အဖြဲ႕တဖြဲ႕ ျဖစ္ၿပီး ဆီးရီးယား အေရွ႕ပိုင္း၊ အီရတ္ ေျမာက္ပိုင္းနဲ႔ အေနာက္ပိုင္းတေလၽွာက္ နယ္ေျမအေတာ္မ်ားမ်ားကို သိမ္းယူထိန္းခ်ဳပ္ထားတဲ့ အဖြဲ႕ ျဖစ္ပါတယ္။

လူအမ်ားအေျမာက္ သတ္ျဖတ္မႈေတြ၊ သာသာေရးလူနည္းစု၊ တိုင္းရင္းသား လူနည္းစုေတြကို အတင္းအဓၶမ ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္တာေတြ နဲ႔ စစ္သားေတြ သတင္းသမားေတြကို ေခါင္းျဖတ္သတ္ျဖတ္မႈေတြ အပါအဝင္ သူတို႔ရဲ႕ ရက္စက္ ၾကမ္းၾကဳတ္တဲ့ နည္းဗ်ဴဟာေတြေၾကာင့္ ကမၻာတဝန္း ထိတ္လန္႔ေၾကာက္႐ြံ႕မႈေတြနဲ႔အတူ စိတ္ဆိုး ေဒါသထြက္မႈေတြကို ျဖစ္ေစခဲ့ပါတယ္။

ဒီလုပ္ရပ္ေတြေျကာင့္လည္း အေမရိကန္တို့ရဲ့ စစ္ေရး ဝင္ေရာက္စြက္ဖက္မႈေတြ ျဖစ္လာခဲ့ရပါတယ္။

အိုင္အက္စ္တို့ ဘာကိုလိုခ်င္တာလဲ


အိုင္အက္စ္ေခါင္းေဆာင္ အဘူဘာကာ ဘက္ဒါဒီ
အိုင္အက္စ္ အဖြဲ့ရဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္က တဦးတည္းေသာ နိုင္ငံေရးနဲ့ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္က ရွာရီယာ အစၥလာမၼစ္ဥပေဒကို က်င့္သံုးအုပ္ခ်ုပ္တဲ့ သူတို့အေခၚ caliphate လို့ ေခၚတဲ့ အစၥလာမၼစ္ နိုင္ငံကို ထူေထာင္ဖို့ ျဖစ္ပါတယ္။

ေလာေလာဆယ္ သူတို့ရဲ့ အင္အားဟာ အီရတ္နဲ့ ဆီရီးယားမွာပဲ ရွိေနေပမယ့္ အိုင္အက္စ္တို့က နယ္စပ္ေတြကို ျဖတ္ေက်ာ္ျပီး ေဂ်ာ္ဒန္နဲ့ လက္ဘနြန္ေတြအထိ သူတို့အင္အားကို ျဖန့္က်က္ကာ ပါလက္စတိုင္းကို လြတ္ေျမာက္ေအာင္ လုပ္မယ္လို့ ဂတိျပုထားပါတယ္။

ဒီလို ဂတိစကားဟာ ကမၻာတဝန္းမွာရွိတဲ့ မြတ္ဆလင္ေတြရဲ့ ေထာက္ခံမႈရေအာင္ ဆြဲေဆာင္နိုင္ခဲ့ပါတယ္။

ေနာက္ျပီး သူတို့ရဲ့ ေခါင္းေဆာင္ Abu Bakr al - Baghdadi .အဘူ ဘာကာ အဲ ဘက္ဒါဒီ ကို သစၥာခံျကဖို့ အိုင္အက္စ္တို့က ေတာင္းဆိုေနျကပါတယ္။

အိုင္အက္စ္ အစ ဘယ္ကလဲ


ဇာကာဝီ စထူေထာင္စဉ္ကတည္းက သူတို့ရဲ့ နည္းလမ္းေတြကို အယ္လ္ကိုင္ဒါးက ေဝဖန္ခဲ့
အိုင္အက္စ္ရဲ့ ဇစ္ျမစ္ကို ေျခရာခံမယ္ဆိုရင္ ကြယ္လြန္သူ ေဂ်ာ္ဒန္နိုင္ငံသား အဘူ မူဆာဘ္ အဲ ဇာကာဝီ ၂၀ဝ၂ ခုနွစ္မွာ ထူေထာင္ခဲ့တဲ့ ေတာ္ဟစ္ ဝါအဲ ဂ်ီဟတ္အဖြဲ့ဟာ အိုင္အက္စ္ရဲ့ အစလို့ ေျပာနိုင္ပါတယ္။

အီရတ္ကို အေမရိကန္တို့ ဦးေဆာင္တဲ့ နိုင္ငံတကာတပ္ဖြဲ့ေတြ ဝင္ေရာက္ခဲ့ျပီး တနွစ္အျကာမွာ မစၥတာ ဇာကာဝီဟာ အယ္လ္ကိုင္ဒါး ေခါင္းေဆာင္ အိုစမာဘင္လာဒင္ကို သစၥာခံျပီး အီရတ္မွာ AQI လို့ ေခၚတဲ့ အီရတ္အယ္လ္ကိုင္ဒါး အဖြဲ့ကို ထူေထာင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီအဖြဲ့က အဲဒီအခ်ိန္ကစလို့ အီရတ္မွာ နိုင္ငံတကာတပ္ဖြဲ့ေတြကို ဆန့္က်င္ တိုက္ခိုက္ေနတဲ့ အဓိကက်တဲ့ အင္အားစု ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။

မစၥတာ ဇာကာဝီ ကြယ္လြန္ခဲ့ျပီးေနာက္ပိုင္း ၂၀ဝ၆ ခုနွစ္မွာ AQI အဖြဲ့ဟာ တျခားအဖြဲ့ေတြကို စုစည္းျပီး အိုင္အက္စ္အိုင္ လို့ ေခၚတဲ့ Islamic State in Iraq ( ISI ) အီရတ္ အစၥလာမၼစ္ နိုင္ငံအဖြဲ့ ကို ထူေထာင္ခဲ့ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ အေမရိကန္တပ္ဖြဲ့ေတြရဲ့ တိုက္ခိုက္မႈနဲ့ အိုင္အက္စ္အိုင္ရဲ့ ရက္စက္မႈေတြကို မျကိုက္ျကတဲ့ ဆြန္နီ အာရပ္မ်ိုးနြယ္စုေတြက Sahwa ရွဝါေကာင္စီဆိုတာကို သီျခားဖြဲ့စည္းခဲ့ျကတာေတြေျကာင့္ အိုင္အက္စ္အိုင္ရဲ့ အင္အားဟာ တေျဖးေျဖးေလ်ာ့နည္းသြားခဲ့ပါတယ္။

၂၀၁၀ခုနွစ္မွာ အဘူ ဘာကာ အဲ ဘက္ဒါဒီ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လာခဲ့ျပီးတဲ့ေနာက္ သူဟာ အိုင္အက္စ္အိုင္ရဲ့ အင္အားကို ျပန္တည္ေဆာက္ယူခဲ့ပါတယ္။

၂၀၁၃ နွစ္ကစလို့ အိုင္အက္စ္အိုင္ဟာ အီရတ္မွာ တလကို တိုက္ခိုက္မႈေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား ျပန္လုပ္လာနိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ျပီး အိုင္အက္စ္အိုင္ဟာ ဆီရီးယားက သမၼတ ဘာရွာ အဲ အာဆတ္ကို ဆန္က်င္တိုက္ခိုက္မႈမွာ ပူးေပါင္းပါဝင္လာခဲ့ျပီး al - Nusra အဲ နုဆရာ တပ္ဦးကို ဖြဲ့စည္းခဲ့ပါတယ္။

၂၀၁၃ ဧျပီလမွာေတာ့ ဘာဂါဒီဟာ အီရတ္နဲ့ ဆီရီးယားမွာရွိတဲ့ သူ့ရဲ့ တပ္ေတြကို ေပါင္းျပီး ISIS အိုင္စစ္လို့ ေခၚတဲ့ အီရတ္နဲ့ လဲဗန့္ေဒသဆိုင္ရာ အစၥလာမၼစ္ အဖြဲ့ကို ဖြဲ့စည္းေျကာင္း ေျကညာလိုက္ပါတယ္။

လဲဗန့္ေဒသဆိုတာကေတာ့ ဆီရီးယား၊ လက္ဘနြန္၊ အစၥေရး၊ ပါလက္စတိုင္း၊ ေဂ်ာ္ဒန္နဲ့ ဆိုက္ပရပ္ နိုင္ငံေတြပါတဲ့ ေဒသျဖစ္ပါတယ္။

ဒီလို အိုင္စစ္ဖြဲ့စည္းတာကို al - Nusra အဲ နုဆရာ တပ္ဦးနဲ့ အယ္လ္ကိုင္ဒါး ေခါင္းေဆာင္ေတြ လက္မခံျကပါဘူး။

ဒါေပမယ့္ ဘက္ဒါဒီကို သစၥာခံတဲ့ တပ္ဖြဲ့ဝင္ေတြက အဲ နုဆရာ ကခြဲထြက္ျပီး အိုင္စစ္ ဆီရီးယားနိုင္ငံထဲမွာ ဆက္လက္ရွင္သန္ေအာင္ ပံ့ပိုးကူညီခဲ့ျကပါတယ္။

၂၀၁၃ ဒီဇင္ဘာလအကုန္မွာ အိုင္စစ္ဟာ အီရတ္ကို ျပန္အာရံုစိုက္ျပီး ရွီအိုက္ေတြ ဦးေဆာင္တဲ့ အစိုးရနဲ့ ဆြန္နီအာရပ္ လူနည္းစုေတြျကား နိုင္ငံေရးတင္းမာမႈကို ေကာင္းေကာင္း အသံုးခ်ပါေတာ့တယ္။

ဒီေနာက္မွာ အိုင္စစ္အဖြဲ့ဟာ မ်ိုးနြယ္စုေတြရဲ့ အေထာက္အကူနဲ့ အီရတ္နိုင္ငံအလယ္ပိုင္းက ဖါလူဂ်ာ ျမို့ကို ထိန္းခ်ုပ္ထားနိုင္ခဲ့ပါတယ္။

၂၀၁၄ ဇြန္လမွာ အိုင္စစ္တို့ဟာ အီရတ္ေျမာက္ပိုင္းက မိုဆူးလ္ ျမို့ကို ဝင္သိမ္းလိုက္ျပီး အဲဒီကေန ေတာင္ဘက္မွာရွိတဲ့ ဘဂၢဒက္ျမို့ေတာ္ဆီ ေရွ့တိုးခ်ီတက္လာခဲ့ျကပါတယ္။

ဇြန္လအကုန္မွာ ျမို့ျကီး ျမို့ငယ္အေတာ္မ်ားမ်ားကို ထိန္းခ်ုပ္နိုင္ခဲ့ျပီးတဲ့ေနာက္ အင္အားေတြကိုစုစည္းကာ အစၥလာမၼစ္နိုင္ငံထူေထာင္ေျကာင္း ေျကညာခဲ့ျပီး သူတို့ အိုင္စစ္အဖြဲ့ကိုလည္း အိုင္ အက္စ္ အစၥလာမၼစ္နိုင္ငံအဖြဲ့လို့ အမည္ေျပာင္းခဲ့ပါတယ္။

နယ္ေျမဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား အိုင္အက္စ္တို့ ထိန္းခ်ုပ္ထားသလဲ


အထူးသျဖင့္ အီရတ္က ယာဇီဒီဘာသာေရး လူနည္းစုေတြကို အိုင္အက္စ္ ပစ္မွတ္ထားခဲ့
အိုင္အက္စ္နဲ့ သူတို့ရဲ့ မဟာမိတ္ေတြ ထိန္းခ်ုပ္ထားတဲ့ နယ္ေျမဟာ အီရတ္နဲ့ ဆီရီးယားနိုင္ငံေပါင္း စတုရန္းမိုင္ေပါင္း ၁၅၀ဝ၀ ေလာက္ရွိတယ္လို့ တခ်ို့က ခန့္မွန္းျကပါတယ္။ ဒါဟာ အျကမ္းအားျဖင့္ ဘယ္လ္ဂ်ီယမ္နိုင္ငံ အရြယ္အစားေလာက္ရွိပါတယ္။

တခ်ို့ကလည္း ေဂ်ာ္ဒန္နိုင္ငံ အရြယ္ စတုရန္းမိုင္ ၃၅၀ဝ၀ ေလာက္လို့ ေျပာျကပါတယ္။

သူတို့ ထိန္းခ်ုပ္ထားတဲ့ နယ္ေျမေတြထဲမွာ အီရတ္က မိုဆူးလ္၊တီကရစ္၊ဖါလူဂ်ာနဲ့ တယ္လ္အာဖါ ျမို့ေတြ နဲ့ ဆီရီးယားက ေရနံတြင္းေတြ၊ ဆည္ျကီးေတြ၊ အဓိက လမ္းမျကီးေတြနဲ့ နယ္စပ္ျဖတ္စခန္းေတြရွိတဲ့ Raqqa ရကၠာျမို့တို့ပါဝင္ပါတယ္။

အိုင္အက္စ္တို့ရဲ့ အျပည့္အဝ ဒါမွမဟုတ္ တစိတ္တပိုင္း ထိန္းခ်ုပ္မႈေအာက္ကို ေရာက္ေနတဲ့ လူဉီးေရက ၈ သန္းေလာက္ရွိမယ္လို့ ယူဆရပါတယ္။

အဲဒီနယ္ေျမေတြမွာ အိုင္အက္စ္တို့ဟာ တင္းျကပ္တဲ့ ရွရီယာဥပေဒကိုျပဌာန္းအုပ္ခ်ုပ္ေနျပီး အမ်ိုးသမီးေတြကို အတင္းအက်ပ္ ေခါင္းမီးျခံုခိုင္းတာေတြ၊ မြတ္ဆလင္မဟုတ္သူေတြကို အထူးအခြန္ဆိုျပီးေဆာင္ခိုင္းတာေတြ ဒါမွမဟုတ္ အတင္းအဓၶမ ဘာသာေျပာင္းခိုင္းတာေတြ နဲ့ ျကိမ္ဒဏ္ ေသဒဏ္ေတြနဲ့ အပစ္ေပးတာေတြ လုပ္ေနျကပါတယ္။

လူအင္အားဘယ္ေလာက္ရွိလဲ


ဆီရီးယားနဲ့ အီရတ္မွာ အိုင္အက္စ္မွာ ဝင္တိုက္ေနတဲ့ နိုင္ငံျခားသား ေထာင္နဲ့ခ်ီရွိ
အိုင္အက္စ္မွာ တကယ္တန္း တိုက္ခိုက္ေနသူ ၁၅၀ဝ၀ ေလာက္ရွိမယ္လို့ အေမရိကန္အရာရွိေတြက ယူဆျကပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ျသဂုတ္လအေစာပိုင္းမွာ အီရတ္ကြ်မ္းက်င္သူ ဟီရွမ္ အဲ ဟာရွီမီ Hisham al - Hashimi က ၃၀ဝ၀ဝ ကေန ၅၀ဝ၀ဝ ေလာက္အထိ ရွိနိုင္တယ္လို့ ခန့္မွန္းပါတယ္။

ဒီထဲမွာ ၃၀ ရာခိုင္နႈန္းက ေလာက္ကပဲ အိုင္အက္စ္ရဲ့ အေတြးအေခၚကို လက္ခံယံုျကည္သူေတြျဖစ္ျပီး တျခားလူေတြကေတာ့ အတင္းအဓၶမ ဝင္ခိုင္းလို့ ေျကာက္လို့ ဝင္ျကရသူေတြလို့ ဆိုပါတယ္။

အိုင္အက္စ္ တိုက္ခိုက္ေရးသမားအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ အီရတ္နဲ့ ဆီးရီးယား နိုင္ငံသားေတြ မဟုတ္ျကပါဘူး။ နိုင္ငံေပါင္း ၈၁ နိုင္ငံထက္မနည္းက နိုင္ငံျခားသား ၁၂၀ဝ၀ ေက်ာ္ အိုင္အက္စ္မွာ ပါဝင္တိုက္ခိုက္ေနျကျပီး အဲဒီထဲက ၂၅၀ဝ ဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ နွစ္အတြင္း ဆီရီးယားကို လာျပီးတိုက္ခိုက္ေနျကတဲ့ အေနာက္နိုင္ငံေတြက လူ ေတြ ျဖစ္တယ္လို့ ေလ့လာျပုစုတဲ့ Soufan Group က ေလာေလာဆယ္ခန့္မွန္းပါတယ္။

သူတို့မွာ ဘယ္လို လက္နက္မ်ိုးေတြ ရွိသလဲ


အိုင္အက္စ္ဟာ အင္အားအေတာင့္ဆံုး ဂ်ီဟတ္ဒစ္အဖြဲ့တခု ျဖစ္လာ
အိုင္အက္စ္ တိုက္ခိုက္ေရးသမားေတြဟာ ထရပ္ကားေပၚ တင္ပစ္လို့ရတဲ့ စက္ေသနတ္ေတြ ၊ ေရာ့ကက္ေလာင္ခ်ာေတြ၊ ေလယာဉ္ပစ္ေသနတ္ေတြ၊ အလြယ္တကူ သယ္ယူပစ္ခတ္နိုင္တဲ့ ေျမျပင္ကေန ေဝဟင္ပစ္ ဒံုးလက္နက္ေတြအပါအဝင္ လက္နက္ျကီး လက္နက္ငယ္မ်ိုးစံုကို ရရွိေနျကျပီး ပစ္ခတ္နိုင္စြမ္းလည္း ရွိျကပါတယ္။

သူတို့ဟာ အီရတ္နဲ့ ဆီရီးယားစစ္တပ္က တင့္ကားေတြ၊ သံခ်ပ္ကာယာဉ္ေတြကိုလည္း သိမ္းဆည္း ရမိထား ျကပါတယ္။

သူတို့ကို လက္နက္ငယ္ေတြနဲ့ ခဲယမ္းမီးေက်ာက္ေတြ အဆက္မျပတ္ေအာင္ ပို့ေပးေနတဲ့ အဖြဲ့တခုရွိလိမ့္မယ္လို့ ယူဆရပါတယ္။

သူတို့ရဲ့ ဒီလိုလက္နက္စြမ္းရည္ေတြေျကာင့္ ျသဂုတ္လမွာ အီရတ္ေတာင္ပိုင္းက ကာဒ္လူမ်ိုးျပည္သူ့စစ္စခန္း အေတာ္မ်ားမ်ားကို ဝင္စီးခဲ့နိုင္ခဲ့ပါတယ္။

သူတို့ကို ဘယ္သူေတြက ေငြေျကးေထာက္ပံ့ေနလဲ


သိမ္းထားတဲ့ နယ္ေျမက ေရနံနဲ့ ဓါတ္ေငြ့ ေရာင္းတာ၊ အခြန္အေကာက္ေတြနဲ့ ဝင္ေငြသန္းခ်ီ
သတင္းေတြအရ အိုင္အက္စ္မွာ ေငြသားနဲ့ တျခားပိုင္ဆိုင္မႈအားျဖင့္ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း၂၀ဝ၀ ေလာက္ရွိတယ္ဆိုေတာ့ ကမၻာမွာ အခ်မ္းသာဆံုး စစ္ေသြးျကြအဖြဲ့လို့ ေျပာနိုင္ပါတယ္။

အစပိုင္းမွာ ေငြေျကးေထာက္ပံ့မႈ အမ်ားစုကို အာရပ္ ပင္လယ္ေကြ့နိုင္ငံေတြမွာရွိတဲ့ ပုဂၢိုလ္ တဉီးခ်င္း တေယာက္ခ်င္းဆီက ရတာ ျဖစ္ေပမယ့္ ဒီေန့အခါမွာေတာ့ အိုင္အက္စ္ဟာ ကိုယ္ဖါသာ ကိုယ္ ေငြေျကးရွာေဖြ ေထာက္ပံ့နိုင္တဲ့ အဖြဲ့အစည္း ျဖစ္လာေနပါျပီ။

သူတို့ ထိန္းခ်ုပ္ရာ ေဒသေတြမွာရွိတဲ့ ေရနံနဲ့ ဓါတ္ေငြ့တြင္းေတြကေန တလ တလကို ေဒၚလာ သန္းခ်ီ ဝင္ေနသလို အခြန္အေကာက္ေတြ၊ ေမွာင္ခို အေရာင္းအဝယ္ေတြ၊ ေငြညွစ္မႈေတြ နဲ့ ျပန္ေပးဆြဲမႈေတြကလည္း ဝင္ေငြေတြ ရေနပါတယ္။

အီရတ္က တိုက္ခိုက္မႈေတြအတြင္း သိမ္းပိုက္နိုင္ခဲ့တဲ့ ျမို့ျကီးျမို့ငယ္ေတြမွာရွိတဲ့ ဘဏ္ေတြကေနလည္း ေငြေျကး အေျမာက္အမ်ား ရထားခဲ့ပါတယ္။

သူတို့ဘာေျကာင့္ ရက္စက္ျကမ္းျကုတ္တဲ့ နည္းဗ်ူဟာေတြကို သံုးျကတာလဲ


ရက္စက္မႈေတြနဲ့ လူေတြကို ထိတ္လန့္ေအာင္လုပ္
အိုင္အက္စ္ေတြဟာ ဆြန္နီ အစၥလမ္ဘာသာကို အစြန္းေရာက္အျမင္ေတြနဲ့ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆို လက္ခံ က်င့္သံုးျကတဲ့ ဂ်ီဟတ္ဒစ္ေတြျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္ျပီး သူတို့ကမွ တကယ္တန္း အစၥလမ္ဘာသာကို အစစ္အမွန္ သက္ဝင္ယံုျကည္သူေတြလို့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မွတ္ယူျကပါတယ္။

သူတို့လြဲျပီး က်န္တကမၻာလံုးဟာ အစၥလမ္ဘာသာကို ဖ်က္ဆီးဖို့ျကိုးစားေနျကတဲ့ အစၥလမ္ဘာသာကို မယံုျကည္သူေတြ ျဖစ္တယ္လို့ သတ္မွတ္ထားျကပါတယ္။

ဒီလို အေျကာင္းျပခ်က္ေတြနဲ့ တျခားမြတ္ဆလင္ေတြေရာ မြတ္ဆလင္မဟုတ္သူေတြကိုပါ တိုက္ခိုက္ေနျကတာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

ေခါင္းျဖတ္သတ္တာေတြ ၊ လက္ဝါးကပ္တိုင္မွာ သုတ္သင္တာေတြ နဲ့ အစုလိုက္အျပံုလိုက္ပစ္သတ္မႈေတြဟာ ရန္သူကို ေျကာက္လန့္တုန္လႈပ္ေအာင္ လုပ္တဲ့ နည္းလမ္းေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

ကိုရမ္က်မ္းစာပါ ေဖၚျပေရးသားခ်က္အရ မယံုျကည္သူေတြအေပၚ ဒီလို လုပ္တာျဖစ္တယ္လို့ အိုင္အကိစ္ အဖြဲ့ဝင္ေတြ အေျကာင္းျပေပမယ့္ မြတ္ဆလင္ေတြကေတာ့ သူတို့ရဲ့ လုပ္ရပ္ကို ရႈတ္ခ်ျကပါတယ္။

အယ္လ္ကိုင္ဒါးေခါင္းေဆာင္ Ayman al - Zawahiri ေအမန္ အဲ ဇာဝါဟီရီကေတာင္ ေဖေဖၚဝါရီလက ဆီရီးယားမွာ လုပ္ခဲ့ အိုင္အက္စ္ရဲ့ လုပ္ရပ္ေတြနဲ့ပတ္သက္လို့ သူတာဝန္မယူဘူးလို့ ေျပာခဲ့သလို ၂၀ဝ၅ ခုနွစ္ကလည္း ဒီလိုရက္စက္ ျကမ္းျကုတ္မႈေတြေျကာင့္ မြတ္ဆလင္ေတြရဲ့ ေလးစားခ်စ္ခင္မႈကို ဆံုးရံႈးနိုင္တယ္ လို့ အဲဒီအခ်ိန္က ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္တဲ့ ဇာကာဝီကို သတိေပးခဲ့ဘူးပါတယ္။

ဘီဘီစီ (ျမန္မာပုိင္း)
http://www.bbc.co.uk/burmese/world/2014/09/140904_is.shtml
Read more »

Thursday, 4 September 2014

ခပ္လႊဲလႊဲ


ေရးသူ- (ကုိ)ေအာင္မုိး၀င္း
 
တကယ္ေတာ့ အေမရိကန္ေတြက ၿမန္မာဒုကၡသည္ေတြေလာက္ ဥာဏ္မေၿပးပါဘူး။ ဒီ အခ်က္ကို ခဏခဏ ေၿပာသူက ကြ်န္ေတာ္တို႔ၿမိဳ႕က ဒုကၡသည္ လူငယ္တေယာက္။ သူက ညေနဆို၊ အလုပ္ၿပီးတာ နဲ႔ မ်က္မွန္အမဲတပ္ၿပီး ကမ္းေၿခကိုေၿပးေတာ့တယ္။ ကမ္းေၿခတေလွ်ာက္ ေရကူးဝတ္စံုေလးေတြ ဝတ္ၿပီး၊ လွဲေလ်ာင္းေနတဲ့ ေကာင္မေလးေတြကို တေယာက္ၿခင္းႀကည့္၊ သေဘာအက်ႀကီးက်ၿပီး၊ ဟိုဘက္ထိပ္၊ ဒီဘက္ထိပ္ လမ္းေလွ်ာက္ေလ့ရိွတယ္။
ဒါေပမယ့္၊ သူသေဘာမက်တဲ့ အရာတခုကို ရိွတယ္။ အေမရိကန္တခ်ိဳ႕ ေက်ာက္ေဆာင္ေပၚမွာ ထိုင္ၿပီး ငါးၿမွားေနတဲ့ ၿမင္ကြင္းကို ႀကည့္ၿပီး သူက ေခါင္းယမ္း၊ အၿပစ္တင္ၿပီး အားမလိုအားမရ ၿပန္လာေလ့ရိွတယ္။

“ အကို- သိလား။ အေမရိကန္ေတြက smart မၿဖစ္ပါဘူးဗ်ာ”
“ဟုတ္လား- ေအး- ဟုတ္မွာေပါ့ကြာ။ မင္းကေတာ့ စမတ္ၿဖစ္လြန္းလို႔ မ်က္မွန္အမဲႀကီးတပ္ထားတာေနမွာေပါ့”
သူက ဘာမွ ဆက္မေၿပာဘူး။ “ကြ်န္ေတာ္ ပစၥည္းတခုမွာ ထားတယ္ဗ်။ ေရာက္လာလို႔ကေတာ့ ဒီေကာင္ေတြကို လုပ္ၿပအံုးမယ္” တဲ့
သူတို႔ဘာသာ လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ ေၿပာခ်င္ရာေၿပာေနႀကေတာ့ ကိုယ္ကလည္း ဘာမွ ဆက္ၿပီး မေမးမိပါဘူး။ ကိုယ့္အလုပ္နဲ႔ကိုယ္ ဆိုေတာ့ သိပ္လည္း မေတြ႕ၿဖစ္ပါဘူး။

ဒါေပမယ့္ ထိုင္းႏိုင္ငံကေန သူမွာထားတဲ့ ပစၥည္းေရာက္လာမွ သူဘာလုပ္တယ္ ဆိုတာကို သေဘာေပါက္ေတာ့တယ္။
သူက ထိုင္းႏိုင္ငံကေန ငါးဖမ္းသေဘၤာေတြမွာ အသံုးၿပဳတဲ့ ပိုက္ႀကီးတခု မွာတယ္။ ( ကြန္ လို႔ ေခၚမယ္ထင္တယ္)။ အဲ့ဒီ ပိုက္ ကို သယ္ၿပီး၊ ငါးမွ်ားေနတဲ့ ေကာင္ေတြ နားသြားတယ္။ ငါးမွ်ားေနတဲ့ အေမရိကန္ေတြက သူ႔ကို ၿပဴးေႀကာင္ေႀကာင္ႀကည့္ေနတာေပါ့။ သူက တကယ့္ကို စံနစ္တက်ပါ။ ေရငုတ္ၿပီး တိုင္ေတြဘာေတြ ရိုက္လိုက္ေသးတယ္။ ၿပီးေတာ့ ပိုက္ႀကီးကို ပစ္ၿပီး ငါးဖမ္းေတာ့တယ္။
မႀကာဘူး။ ပိုက္ထဲမွာ ငါးအေသးေလးေတြေရာ၊ အႀကီးႀကီးေတြေရာပါလာတယ္။
ငါးထိုင္မွ်ားေနတဲ့သူေတြက သူ႔ကို မေက်မနပ္ႀကည့္တယ္။ သူကေတာ့ အေပ်ာ္ႀကီးေပ်ာ္လို႔။
“ေတြ႕လား။ ဒီေကာင္ေတြ တညေနလံုးထိုင္မွ်ားေနတာ၊ ပံုးတဝက္ေတာင္မရဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ ခဏေလး ပိုက္ခ်လိုက္တာ၊ ၿမင္တဲ့အတိုင္းပဲ” တဲ့၊ ေကာင္ေလးက ရင္ေကာ့ၿပီး လမ္းေလွ်ာက္တယ္။ ငါးမွ်ားသူေတြက ေခါင္းတယမ္းယမ္း နဲ႔ က်န္ခဲ့တယ္။ ေကာင္ေလးက ငါးပံုးႀကီးကို ကားေပၚမွာ တင္ၿပီး ထြက္လာခဲ့တယ္။

ေနာက္တေန႔က် အဲ့ဒီအတိုင္းပဲ သြားၿပန္တယ္။ ငါးမွ်ားသူေတြက ေခါင္းတယမ္းယမ္းနဲ႔ က်န္ခဲ့ၿပန္တယ္။ “ ဒီေကာင္ေတြ ဒီေလာက္လုပ္ၿပတာေတာင္ လိုက္မလုပ္ႀကဘူး။ ဒါေႀကာင့္ ဒီေကာင္ေတြ smart မၿဖစ္ဘူး လို႔ ေၿပာတာေပါ့” တဲ့။ အေမရိကန္ေတြညံ့ဖ်င္းေႀကာင္းကို သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြေရွ႕မွာ ေၿပာေနၿပန္တယ္။
တတိယေၿမာက္ေန႔ေရာက္လာတယ္။
ဒီတခါေတာ့ ပိုက္ခ်ခ်ၿခင္းပဲ။ ရဲေတြေရာက္လာတယ္။ ငါးမွ်ားတဲ့သူေတြက ၿပံဳးႀကည့္ေနတယ္။
ေကာင္ေလးကို ကမ္းေပၚတက္ခိုင္းလိုက္တယ္။ လက္ထိပ္ခပ္လိုက္တယ္။
“ မင္းငါးမွ်ားေနတဲ့ ေနရာက ဆိုင္းဘုတ္ ကို ဖတ္တတ္လား” တဲ့။ ေကာင္ေလးက ေခါင္းယမ္းတယ္။
တကယ္ေတာ့ ဆိုင္းဘုတ္မွာ “ေရထဲ မဆင္းရပါ။ အေပ်ာ္တမ္း ငါးမွ်ားၿခင္း ထက္ပိုေသာ လႈပ္ရွားမႈမ်ားမလုပ္ရပါ” ဆိုတဲ့ စာ ကိုေရးထားတာ။ အဲ့ဒီ ဆိုင္းဘုတ္ေအာက္မွာ သူတို႔က ပိုက္သြားခ်တာကိုး။
သူေရာ၊ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေရာ၊ သူ႔ရဲ႕ ငါးပံုးေတြကိုပါ ဓါတ္ပံုရိုက္ယူလိုက္တယ္။ ေနာက္-- ရဲစခန္း ပါသြားေတာ့တယ္။ တကယ္ေတာ့- ဒီက ေရကန္ႀကီးမွာ ငါးမွ်ားႀကတယ္ ဆိုတာ အေပ်ာ္မွ်ားႀကတာ။ အပ်င္းေၿဖတဲ့သေဘာ။ ဖမ္းၿပီးၿပန္လႊတ္ႀကတယ္။ တကယ္လို႔ ဖမ္းထားတဲ့ငါးကို ယူသြားခ်င္တယ္ ဆိုလည္း အရြယ္အစားသတ္မွတ္ထားတယ္ လို႔ဆိုတယ္။ သူတို႔ ေၿပာထားတဲ့ အရြယ္ထက္ ေက်ာ္ယူလို႔မရဘူး။ ကိုယ့္ဆီက ေကာင္ကေတာ့ စီးပြားၿဖစ္ကို မွ်ားေတာ့တာကိုး။

ရဲစခန္းေရာက္ေတာ့ သူ႔ကို (၃) ရက္စာ ဒဏ္ရိုက္လိုက္တယ္။ ေဒၚလာ (၇၀၀၀) တဲ့။
သူ႔ေကာင္မေလးကေတာ့ ၿငီးရွာတယ္။ “ေအာင္မေလး ကုန္ၿပီ- အရင္ေယာကၤ်ားက ကေလးစားစရိတ္အတြက္ေထာက္ပံ့ေႀကးရတဲ့ ပိုက္ဆံကို ေခ်းသြားတယ္” တဲ့။ အမႈေနာက္ထပ္တိုးမွာလည္း မသိဘူး။ ရပ္ကြက္ထဲ လွည့္ေၿပာေနတယ္။
.............................................................................
..............................................................................

ထားပါေတာ့ေလ။
အခုကိစၥက အဂၤလိပ္စာ အားနည္းလို႔။ ဆိုင္းဘုတ္ မဖတ္တတ္လို႔ မွားတဲ့ ကိစၥ၊
အဂၤလိပ္စာ တတ္တဲ့သူေတြ မွားတဲ့ အမွားက ပိုၿပီး ေႀကာက္ဖို႔ေကာင္းတယ္။
အေမရိကားကို စေရာက္ခါစတံုးက ကြ်န္ေတာ္တို႔ေနတဲ့ Apartment ဆီကို သူငယ္ခ်င္းေတြေရာက္လာတယ္။ နားနားေနေန နဲ႔ အသားေလးဘာေလး ကင္စား၊ ေရကူးႀကမယ္ေပါ့။ ဒီလိုနဲ႔ Apartment ေရကူးကန္ကို သြားႀကတယ္။ ေရကူးကန္လည္းေရာက္ေရာ အလည္ပါလာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က ေရမကူးေတာ့ဘူး တဲ့။ အေႀကာင္းက ေရကူးကန္မွာေစာင့္ေနတဲ့ Lifeguard ေကာင္မေလးတေယာက္က သိပ္ကို လွတဲ့အတြက္ သူ႔ရင္ဘတ္ကို တည့္တည့္ထိသြားတယ္ ဆိုပဲ။
သူေၿပာသလိုပါပဲ။ ေကာင္မေလးက ခံုတန္းေလးေပၚမွာ ထိုင္ၿပီး စာဖတ္ေနတယ္။ ႏွာတံေလးေတြ၊ ေပါင္တံေလးေတြက စင္းလို႔။ ကိုယ္လံုးကိုယ္ေပါက္ကလည္း ေတာင့္ေတာင့္တင္းတင္းဆိုေတာ့ ရင္ထဲတင္မကဘူး။ ေသြးထဲအထိ စိမ့္ဝင္ ထိရွလႈပ္ခါ ရွာမွာေပါ့။ ကိုယ္ကလည္း အလည္ပါလာတဲ့သူ႕အေႀကာင္းမသိပါဘူး

ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ သူ႕ကို မွာရွာတယ္။ “ ေဟ့ေကာင္ ႀကည့္လုပ္ေနာ္” တဲ့။
ဒီလိုနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔လည္း ေရကူးေနႀကတယ္။
ေမာင္မင္းႀကီးသားကလည္း ေကာင္မေလးကို ခံစားဖို႔ ေရကန္ေဘးက ခံုေလးမွာ က်န္ခဲ့တယ္။
သတိယလို႔ႀကည့္လိုက္ေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္က Apartment ဆီၿပန္သြားၿပီး ယူတယ္မသိဘူး။ လက္ထဲမွာ ဂစ္တာနဲ႔။ ခင္ေမာင္တိုးရဲ႕ သီခ်င္းဆိုေနတာ။
“ မင္းရဲ႕ မ်က္လံုးေလးမ်ားက ပုလဲ နဲ႔ မဟူရာေပါင္းစပ္ထားသလိုႏွယ္။ ေကာ့ညြတ္သြယ္ ႏႈတ္ခမ္းေလးမ်ားက သိတ္လွေအာင္ ပတၱၿမားေသြးလိမ္းခါခ်ယ္ “
အၿပင္မွာ ရဲကားတစီးေရာက္လာတယ္။
ေရကူးကန္ဆီကို ရဲႏွစ္ေယာက္ ေသနတ္ေပၚလက္တင္ အသင့္အေနအထားနဲ႔ေရာက္လာတယ္။
Lifeguard ေကာင္မေလး နဲ႔ စကားေၿပာတယ္။ ေကာင္မေလးက ဂစ္တာတီးေနတဲ့သူ႔ဆီကို လက္ညွိဳးထိုးၿပတယ္။ ရဲေတြက သူ႕အနားကို ကပ္သြားၿပီး ရပ္ေပးဖို႔ေတာင္းဆိုတယ္။
တခုခုေတာ့ၿဖစ္ၿပီ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔လည္း ေနလို႔မရေတာ့ဘူး။ အေပၚကိုတက္ရေတာ့တယ္။
ရဲက ေမးတယ္။
“မင္းတို႔သူငယ္ခ်င္းလား”
“ဟုတ္ပါတယ္။ ဘာၿဖစ္လို႔လဲ”
ဘယ္ Apartment ကလဲ တဲ့။ ေနရပ္လိပ္စာေတာင္းတယ္။ သူ႔ဆီက ကဒ္ၿပားကိုေတာင္းတယ္။

ေနာက္မွ သိရတာ။မင္းသားက ေကာင္မေလးကို တအားသြားငမ္းတယ္။ တည့္တည့္ကေနႀကည့္အားမရေတာ့၊ ပန္းၿခံေထာင့္ကေလးကေန သြားေငးတယ္။ ေနာက္- ဘယ္လိုလွတဲ့အေႀကာင္း၊ ဘယ္လိုခံစားရေႀကာင္း၊ ရင္ထဲကို ဘယ္လို ၿငိတြယ္မိသြားေႀကာင္း၊ သူ႔ဘာသာ ဗမာစကား နဲ႔ တတြတ္တြတ္ ရြတ္ေနတယ္။ လက္ကေလးကို ႏႈတ္ခမ္းေလးထဲထည့္ၿပီး ေနာက္ထပ္ ေထာင့္တေထာင့္ကေန သြားေႀကြၿပန္တယ္။ ခ်စ္စိတ္က ပိုၿပီးတက္လာတယ္။ ထိန္းမရႏိုင္ေလာက္ေအာင္ပဲ။
အဲ့ဒီေကာင္မေလးနား ၿဖတ္ေလွ်ာက္သြားၿပီး၊
When you take a breath, I am almost dead တဲ့ ေကာင္မေလးႀကားေအာင္ ေၿပာခဲ့ေသးတယ္။
“မင္းအသက္ရွဴလိုက္တဲ့အခါ ငါ ေသမတတ္ ခံစားရတယ္ေပါ့”
ဒါမ်ိဳးက် အဂၤလိပ္စကားေၿပာတာ ပီသလားမေမးနဲ႔။ အေမရိကန္ေတြ ေၿပာတဲ့အတိုင္းပဲ။
ေႀကြတယ္ ေႀကြတယ္ ေႀကြတယ္။
ရာဘင္နာ နတ္တဂိုး ရဲ႕ စာသားေတြ နဲ႔ အားမရေတာ့ဘူး။ ခင္ေမာင္တိုးသီခ်င္းစဆိုဖို႔လုပ္ေတာ့တယ္။ သူ႔စိတ္ထဲမွာ ၿမန္မာၿပည္က မိန္းကေလးအေဆာင္ေတြေရွ႕ေရာက္ေနသလိုမ်ိဳးခံစားရရွာတယ္ နဲ႔ တူပါတယ္။
သူေႀကြတာ အေရးမႀကီးဘူး။
ေကာင္မေလးခင္ဗ်ာ- တဘက္သတ္ ေႀကာက္လာတယ္။
ရဲကို လွမ္းအေႀကာင္းႀကားတယ္။
“ စိတၱဇေရာဂါရိွမယ္ လို႔ ထင္ရတဲ့ လူငယ္တေယာက္ ကြ်န္မရဲ႕ အသက္အႏၱရာယ္ကို ရန္ရွာဖို႔လုပ္ေနတယ္။ ကြ်န္မရဲ႕ လံုၿခံဳေရးက စိတ္မခ်ရေတာ့ဘူး” တဲ့။
ဒီလိုနဲ႔ ခင္မာင္တိုးသီခ်င္း စခါရိွေသးတယ္။ ရဲကားေရာက္လာေတာ့တာပဲ။
ဒီမွာက ၿမန္မာၿပည္လို ေကာင္မေလးေတြကို ေၿပာခ်င္ရာေၿပာ၊ ငမ္းခ်င္သလိုငမ္းလို႔မရဘူးေလ။ လြန္လြန္ကဲကဲ ႀကည့္လာရင္ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ အႀကမ္းဖက္ ေစာ္ကားမႈ ( Sexual harrashment ) အၿဖစ္တရားစြဲလို႔ရတယ္။ အခုဟာကေတာ့ တရားမစြဲပါဘူး။ ေကာင္မေလးက သူ႕ကို စိတ္ေရာဂါရိွေနတယ္ ယူဆလို႔ အကူအညီေပးတာနဲ႔တူပါတယ္။
ေအာ္- ႀကံဳတံုးေၿပာလိုက္အံုးမယ္။ အဲ့ဒီ တေယာက္ပဲ။ ဟို တေလာက ၿမန္မာၿပည္ထဲမွာ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ဆိုၿပီး ၿပန္သြားေလရဲ႕။ ဒုကၡပဲ။ ခင္ေမာင္တိုး သီခ်င္း ဆိုအံုးမွာလား မသိဘူး။


(မွတ္ခ်က္။ ။ေခါင္းစဥ္ျဖစ္တဲ့ “ခပ္လႊဲလႊဲ” ဆုိသည့္ စာသားမွာ က်ေနာ့္ဘာသာ က်ေနာ္ ကုိေအာင္မုိး၀င္း ေဆာင္းပါးကို ေပးထားသည့္ အမည္ ျဖစ္ပါတယ္ - ကိုေအာင္)
Read more »

Wednesday, 3 September 2014

ေရႊမမွန္တဲ့ ေရႊ


ေရးသူ- (ကုိ) ေအာင္မုိး၀င္း
 
ၿမန္မာၿပည္က လာတဲ့သူေတြကို ဘာေႀကာင့္ “ ေရႊ” လို႔ ေခၚသလဲ ဆိုတာကို ႏိုင္ငံရပ္ၿခားေရာက္လာမွ ပိုၿပီး သေဘာေပါက္ေတာ့တယ္။ မိန္းမေတြက ေရႊ တကယ္ႀကိဳက္တာကိုး။ မႀကာေသးမီက ေရာက္လာတဲ့ ဒုကၡသည္ေကာင္မေလးရဲ႕ လက္တခုလံုးမွာ ေရႊေတြ တလက္လက္ထေနတယ္။ ဒီေလာက္မ်ားတာ အတုေတြပဲ ေနမွာပါလို႔ ထင္ေနတာ။ မဟုတ္ဘူး။ အစစ္ေတြ တဲ့။ မႀကာဘူး။ တလထက္ တလ ၊ ေကာင္မေလးရဲ႕ ေရႊေတြက တံေထာင္ဆစ္အထိ ေရာက္လာေတာ့တယ္။

သူတို႔ကသာ တၿဖည္းၿဖည္း ေရႊေတြ အိေနတာ။ ကေလးေတြက ဝမလာဘူး။ အစုိးရက သံသယရိွလာတယ္။ ဒါေႀကာင့္ သူတို႔ကို ဝင္စစ္တယ္။
အပါးပါး။ ၿမန္မာဒုကၡသည္ အမ်ိဳးသမီးေတြ ကေလးေတြအတြက္ ေပးထားတဲ့ ႏြားႏို႔၊ Food Stamps ေတြကို ကေလးအတြက္မဝယ္ပဲ၊ ၿမန္မာကုန္စံုဆိုင္မွာသြား၊ ေငြနဲ႔လဲ၊ ၿပီးေတာ့ ေရႊဝယ္စုႀကသတဲ့။ ေက်ာင္းသားတေယာက္ဖြင့္ထားတဲ့ ၿမန္မာကုန္စံုဆိုင္ကလည္း သိပ္ၿပီး အၿမတ္မယူပါဘူး။ ေရာက္ခါစ လူဆိုရင္ Food Stamp ( ေဒၚလာ ၁၀၀) ဆိုရင္ (၈၀-၈၅ ေဒၚလာ) နဲ႔လဲသတဲ့။ ဒုကၡသည္ေတြ ကားမရိွရင္ ကားနဲ႔အႀကိဳအပို႔လုပ္ေပးၿပီး သူ႔ဆိုင္ကို ေစ်းဝယ္ေအာင္ လုပ္ေလ့ရိွသတဲ့။ ခုေတာ့- food stamp ကို ေငြ နဲ႔ လဲသူေရာ၊ လဲေပးတဲ့ဆိုင္ေရာ၊ အစိုးရက ဝင္စစ္တယ္။ ဒဏ္ရိုက္ေတာ့တယ္။ ေနာက္တခါဆို ေထာင္ခ်မယ္ေပါ့။

ဒါေႀကာင့္ မီးရထားသံလမ္းေဘးက အရြက္ေလးေတြကိုခူးစား လို႔ ရြာကဓေလ့ပဲ ဆိုၿပီး မသနားနဲ႔ေလ။သူတို႔က ကိုယ့္ထက္ ခ်မ္းသာတယ္။
အစိုးရက ေထာက္ပ့ံေပးထားတဲ့ food stamp ကို က်ေတာ့ ေရာင္းစား၊ ေရႊဝယ္စုၿပီး၊ လမ္းေဘးက အေလ့က်ေပါက္သစ္ပင္ေတြကို ႏႈတ္စားတာကေတာ့ ေအာက္တာေပါ့။

မိန္းမေတြက ေရႊစုလို႔ ေယာကၤ်ားေတြက ဘာလုပ္တယ္ထင္သလဲ။
ေယာကၤ်ားေတြက ရြာမွာေနတံုးက လွည္းတစီးေတာင္ မပိုင္တာ၊ ဒီေရာက္ေတာ့ ကားဝယ္ရင္ အသစ္စက္စက္မွ စီးႀကတယ္။ ဒီမွာက Learner permit လို႔ ေခၚတဲ့ အေမာင္းသင္ လက္မွတ္ရိွရင္ ကားဝယ္လို႔ရတယ္ မို႔လား။ ဆိုေတာ့-- ေမာင္မင္းႀကီးသားေတြက ကားအသစ္တစီးဝယ္တယ္။ သူ႔သူငယ္ခ်င္းက သူ႔ထက္ေကာင္းတာဝယ္ရင္၊ သူကလည္း အားက်မခံ သူ႕သူငယ္ခ်င္းထက္ သစ္တဲ့ ေနာက္ထပ္ကားတစီးသြားၿပီး အလဲအလွယ္လုပ္ ဝယ္တယ္။ ၿပိဳင္စရာမရိွေတာ့ ကားၿပိဳင္တယ္။ အိမ္ၿပိဳင္တယ္။
ပထမေတာ့ ကားေရာင္းတဲ့သူက သေဘာက်တာေပါ့။

တႏွစ္ေတာင္မၿပည့္ေသးဘူး။ ေနာက္ထပ္ ေဒၚလာ (သံုးေထာင္) ေလာက္ ပိုၿပီး ထပ္ေပး၊ ကားအသစ္တစီးကို ထပ္ဝယ္ ဆိုေတာ့ သေဘာမက်ပဲ ေနပါ့မလား။ ေနာက္ေတာ့ တေယာက္မဟုတ္၊ ဆယ္ေယာက္မဟုတ္၊ ကားကလည္း လဲလိုက္ႀကတာ၊ (၄) လ တခါေလာက္ၿဖစ္ေနတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကားေရာင္းတဲ့ဆိုင္က အားနာလာတယ္။

“ မင္းတို႔ အဲ့သလို လုပ္ေနတာ မေကာင္းဘူး။ ကားဆိုတာ အနည္းဆံုး (၁-၂) ႏွစ္ေလာက္ေတာ့ စီးရတယ္။ ေနာက္မွ ေၿပာင္းႀကေပါ့” ေၿပာလည္း မရဘူး။
“ ခင္ဗ်ား အၿမတ္ရတာပဲ။ ေအးေအးေဆးေဆးေနစမ္းပါ။ က်ဳပ္တို႔ ပိုက္ဆံ နဲ႔ က်ဳပ္တို႔လုပ္တာ ဘာၿဖစ္သလဲ” တဲ့။ ကားေရာင္းတဲ့ သူလည္း ဘာမွမေၿပာေတာ့ပါဘူး။

ဒုကၡသည္ေတြက ကားေရာင္းတဲ့သူတင္ အံ့ႀသေအာင္ လုပ္တာမဟုတ္ဘူး။
ရဲေတြကိုလည္း စိတ္ကသိကေအာက္ ၿဖစ္ေအာင္ လုပ္ေသးတယ္။
နယူးေယာက္အထက္ပိုင္းမွာ ၿမိဳ႕ေလးတၿမိဳ႕ရိွတယ္။ အဲ့ဒီၿမိဳ႕က လူေတြက (၄၅ မိနစ္- တနာရီ) ေလာက္ေဝးတဲ့ ေနရာေတြမွာ အလုပ္မွာ လုပ္ႀကတယ္။
တရက္ေတာ့ လိုတာထက္ပိုတဲ့ အရိွန္နဲ႔ ေမာင္းလာတဲ့ ကားတစီးကို ရဲကဖမ္းလိုက္တယ္။
လိုင္စင္ကို ေတာင္းႀကည့္ေတာ့ Learner permit ပဲ ရိွတယ္။
“ Lerning permit နဲ႔ အလုပ္ကို ေမာင္းလို႔မရဘူး။ မင္းကို ဥပေဒအရ၊ ဖမ္းရလိမ့္မယ္”
“ What are you talking about ? ( ေစာင့္ႀကီးေအာင့္ႀကီးၿဖင့္ အသံထြက္ေစ)
“မင္းဘာေတြလာေၿပာေနတာလဲ။ လူတိုင္း ဒီလုိပဲေမာင္းေနတာ”
“ႏိုး- ဘယ္ၿပည္နယ္မွာမွ ဒီလိုလိုင္စင္နဲ႔ေမာင္းလို႔မရဘူး။ မင္းတို႔ ဘယ္ႏိုင္ငံက လာတာလဲ”
“ ငါတို႔ ၿမန္မာၿပည္သားေတြကြ။ မင္း- ငါ့တေယာက္တည္းကိုပဲ ၿပႆနာရွာမယ္ မႀကံနဲ႕ေနာ္။ ဒီလိုင္စင္ နဲ႔ ေမာင္းလို႔ရတယ္ ဆိုတာ လူတိုင္းသိတယ္။ ဒီလို လိုင္စင္ကိုင္လို႔ ဖမ္းေႀကးဆို ငါ့ဘက္ကလည္း သက္ေသၿပမယ္။ ငါတို႔မွာ အုပ္စုရိွတယ္။ မင္းက ငါ့ကို ဖမ္းမယ္ ဟုတ္လား။ ရတယ္။ ေတြ႕ႀကေသးတာေပါ့။ ေဟာ ေဟာ အခုလာေနတဲ့ ကားကို တားလိုက္”

ရဲက သတိေပးတယ္။ ကိုယ္ထိုင္တဲ့ေနရာမွာပဲ ၿငိမ္ၿငိမ္ေန။ မေရႊ႕နဲ႔ေပါ့။
ဒီလိုနဲ႔ ရဲကလည္း ေနာက္တစီးကို တားလိုက္တယ္။ အဲ့ဒီကားမွာလည္း ေမာင္းတဲ့သူက ၿမန္မာၿပည္က လာတဲ့ ဒုကၡသည္ပဲ။ လိုင္စင္ကိုေတာင္းႀကည့္လိုက္ေတာ့ Learning permit
ေကာင္ေလးက ေနာက္တစီးကို လက္ညွိဳးထိုးၿပတယ္။ ၿမန္မာၿပည္သားေတြပဲ။ လိုင္စင္ေတာင္းႀကည့္လိုက္ေတာ့ Learning permit
ေနာက္ တစီး လက္ညွိဳးထိုးတယ္။ ရဲက တားတယ္။ Learning permit
ဒီလိုနဲ႔ ကား အစီး (၂၀) ေလာက္ၿဖစ္သြားတယ္။
ရဲလည္း ေတာ္ေတာ္စိတ္ညစ္သြားတယ္။
ၿမန္မာၿပည္ကလာတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြက Learning permit နဲ႔ ကားအသစ္ေတြဝယ္တယ္။ ကားတိုက္မႈ ၿဖစ္တယ္။ Insurance ေတြက တက္သြားတယ္။ နဂိုက တလမွာ အာမခံေႀကး ေဒၚလာ (၅၀-၆၀) ေလာက္သာေပးရတဲ့အဆင့္ကေန တလ ေဒၚလာ (၂၀၀-၂၅၀) ေတြ ၿဖစ္ကုန္တယ္။

တကယ္ေတာ့ အရင္းရွင္စံနစ္ႀကီးထဲမွာ လူေတြ သံသရာလည္ေနႀကတယ္။
ဒုကၡသည္ေတြက အစိုးရဆီက ေတာင္းစားတယ္။ အာမခံ ကုမၼဏီေတြက ဒုကၡသည္ေတြ ဆီက အၿမတ္ရတယ္။ အစိုးရ နဲ႔ အာမခံကုမၼဏီေတြ က အၿမတ္ကို ခြဲယူတယ္။ ခံရတာက အလုပ္ကို ႀကိဳးႀကိဳးစားစားလုပ္၊ အခြန္ေပးေဆာင္ေနရတဲ့ လူလတ္တန္းစားေတြ။

တကယ္လိုအပ္လို႕အစိုးရဆီက ေထာက္ပံ့ေႀကးယူေနသူေတြကို နားလည္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ တိုင္းၿပည္ကိုလည္း ဂုဏ္သိကၡာက်ေအာင္လုပ္၊ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့သူေတြဆီက အခြန္ေတြကို လိမ္စားေနတဲ့ ႏိုင္ငံသားေတြကိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးစိတ္ပ်က္လာမိတာ အမွန္။


(မွတ္ခ်က္။ ။ ေခါင္းစဥ္ျဖစ္တဲ့ “ေရႊမမွန္တဲ့ ေရႊ” ဆုိသည့္ ေခါင္းစဥ္မွာ ကုိေအာင္မုိး၀င္း ေဆာင္းပါးကုိ က်ေနာ့္ဘာသာ ေပးထားတဲ့ ေခါင္းစဥ္ျဖစ္ပါတယ္- ကုိေအာင္)
Read more »